Φοῖνιξ: H εκλογική ήττα ως μέσον δημοσκοπικής ανάκαμψης εν όψη της κρίσης

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Τις τελευταιες ημέρες τα σενάρια εκλογών δίνουν και παίρνουν!Η εκλογολογία όμως δεν περιορίζεται πια σε δημοσιογραφικά δελτία και τους κύκλους της αντιπολίτευσης, αλλα και εντός της Νέας Δημοκρατίας.

Παρότι ο Κώστας Καραμανλής κρατά τα χαρτιά του κλειστά, βουλευτές και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος κάνουν λόγο για πιθανές εκλογές στις 11 Οκτωμβρίου. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα, με ποιο σκεπτικό θα κυρήξει η ΝΔ εκλογές όταν γνωρίζει ότι θα τις χάσει;

Η απάντηση δια στόματος στελεχών της είναι ότι ο χειμώνας που έρχεται προβλέπεται εξαιρετικά δύσκολος. Κύριο πρόβλημα αποτελεί η οικονομία αλλά οι υποψίες σίγουρα περιπλανούνται και σε άλλα θέματα όπως το Κυπριακό, οι σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας, και το Μακεδονικό ζήτημα.

Με δεδομένη την εκλογική ήττα το σκεπτικό θέλει την ΝΔ να παραδίδει την δύσκολη αυτή κατάσταση στα χέρια του ΠΑΣΟΚ, ευελπιστόντας ότι με μια τέτοια κίνηση θα περισώσει τα ποσοστά της, αφήνοντας το ΠΑΣΟΚ να απωλέσει πολιτικα από την διαχείριση της δύσκολης κατάστασης. Αυτό είναι το σκεπτικό στελεχών της ΝΔ, και όχι κάποιος προσωπικός συνειρμός! Με απλά λόγια, η ΝΔ σκέπτεται να παραδώσει τα καυτά κάστανα στο ΠΑΣΟΚ με την ελπίδα ότι θα επανακάμψει όταν το ΠΑΣΟΚ θα βουλιάξει μετά την κρίση. Ούτως ή άλλως το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκαθαρίσει ότι θα στείλει την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας σε αδιέξοδο ώστε να εγείρει εκλογές τον Μάρτιο του 2010. Ποιος λοιπόν ο λόγος να υποβληθεί η ΝΔ σε εκ νέου διαρροές ψηφοφόρων;

Είναι να απορεί κανείς με την μπακαλίστικη και πολιτικάντικη λογική των σημερινών πολιτευόμενων. Ένα κόμμα παίρνει το χρίσμα της εξουσίας για να κυβερνήσει και να οδηγήσει την χώρα ακόμη και όταν πιάσει φορτούνα! Αλίμονο αν οι φημισμένοι ηγέτες της χώρας μας σήκωναν τα χέρια και παρέδιδαν το τιμόνι με την πρώτη δυσκολία. Ας μην πάμε πολύ μακριά. Ο θειος Καραμανλής ανέλαβε τα ηνία της χώρας το 74´υπό εξαιρετικά δυμενείς πολιτικές συνθήκες που είχε δημιουργήσει η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Μια εισβολή που ήταν τόσο επιζήμια ώστε να ρίξει την Χουντα του Ιωαννίδη. Με το σημερινό σκεπτικό που διαίπει τους πολιτικούς της ΝΔ, ουδείς α αναλάμβανε υπό τέτοιες προυποθέσεις.

Επι του παρόντος λοιπόν, υπάρχει η περίπτωση οι σημερινοί κυβερνώντες να θεωρούν τους εαυτούς τους ανίκανους να διαχεριστούν την κρίση. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι ανίκανοι να κυβερνήσουν! Όντως η τραγική ανικανότητα της παρούσας κυβέρνησης κάνει τις επιζήμιες για την χώρα πρώιμες εκλογές να φαντάζουν σωτήριες. Εδώ όμως δεν πρόκειται περί τούτου διότι το σκεπτικό είναι καθάρα δημοσκοπικό. Επιπλέον η επάνοδος του ΠΑΣΟΚ θα φέρει στην εξουσία ένα κατεστημένο που απλά κλέβει και ξεπουλά με μεγαλύτερη διακριτικότητα και την εύνοια του βαρώνων της ενημέρωσης.

Φθάνουμε λοιπόν στο πρόβλημα της εποχής μας. Φυσικά, από την άνοδο του Α. Παπανδρέου και πέρα, κεντρικό κίνητρο και μοχλό της εξουσίας στην χώρα μας αποτελεί η διαφθορά. Με κάποιες εξαιρέσεις, όσοι πολιτεύονται με τα κόμματα εξουσίας στοχεύουν στην κατάλληψη μιας θέσης ισχύος που θα επιτρέψει σε αυτούς και την επιχειρηματική πελατεία τους να καταχραστούν το δημόσιο χρήμα! Το ΠΑΣΟΚ του 80´ άνοιξε τις πόρτες του πολιτικού κατεστημένου, επιτρέποντας μέχρι και στον "κλεφτοκοτά" του χωριού να πιάσει πόστo. Την υποβάθμιση των πολιτικών προσώπων ακολούθησε ένα καινούριο σύστημα χειραγώγησης της πολιτικής.

Εκεί που δεν πιάνει η μίζα αναλαμβάνει η ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΣΗ, ένα φαινόμενο των τελευταίων 15 χρόνων που έχει επιβάλει καινούριους όρους στην πολιτική. Οι δημοσκοπίσεις έχουν όλα τα σημάδια της διαπλοκής: Παρραγγέλνονται από κανάλια των οποίων οι ιδιοκτήτες διατειρούν ισχυρά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Εβδομαδιαία οι εταιρίες δημοσκοπίσεων κοινοποιούν τα καινούρια τους σόφισματα. Σοφίσματα τα οποία στις περασμένες ευρωεκλογές απεδήχθησαν από εσφαλμένα μέχρι "πειραγμένα" όταν έδιναν στους Οικολόγους Πράσινους 11%. Οι "Πράσινοι" του Τρεμόπουλου ήταν οι προστατευόμενοι του συγκροτήματος της Καθημερινής.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του ασχολούνται περισσότερο με το πως θα κρατήσουν τα δημοσκοπικά τους νούμερα ψηλά παρά με την αντιμετώπιση των προβλήματα της χώρας. Το όπλο της δημοσκόπισης έρχεται λοιπόν να προστεθεί στο σύστημα της διαφθοράς, αναγάγοντας την δημοσκοπική εύνοια σε πολιτική ανάγκη, και στόχο εφάμηλο της υπεξαίρεσης του δημόσιου χρήματος. Ίσως αυτός είναι ένας ακόμη σημαντικός λόγος που τα πράγματα πάνε... κατα διαόλου! Καιρός δεν είναι να ξαναθυμηθούν οι πολιτικοί των "μεγάλων" κομμάτων ποια θα πρέπει να είναι τα κίνητρα και οι προτεραιότητες τους;

ΕΨ