ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΑ ΚΑΛΥΒΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ.«ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑ», λένε οι Αλβανοί .

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2009


Εδώ και μερικούς μήνες συμμορία 20 περίπου Αλβανών τρομοκρατεί κυριολεκτικά και ανεξέλεγκτα την περιοχή των Καλυβίων Ανατολικής Αττικής.

Μια ομάδα Αλβανών μαθητών στην περιοχή αρχικά τρομοκρατούσε στο σχολείο τα Ελληνόπουλα, βγάζοντας μαχαιριά, απειλώντας τα, βρίζοντας ακόμα και χτυπώντας τα, προσπαθώντας να επιβληθούν και να κυριαρχήσουν στο δυναμικό του σχολείου.

Όταν οι Έλληνες μαθητές άρχισαν να αντιδρούν ,τότε οι Αλβανοί μαθητές άρχισαν να καλούν ενήλικους Αλβανούς σε βοήθεια. Στην συνέχεια όταν τα σχολεία έκλεισαν η Μάχη μεταφέρθηκε στην πλατεία του χωριού των Καλυβίων όταν οι Αλβανοί ανήλικοι και ενήλικοι άρχισαν να μαζεύονται εκεί και να διώχνουν τα Ελληνόπουλα με την βία από την πλατεία γιατί εκεί είναι Αλβανία όπως υποστηρίζουν και δεν θέλουν Έλληνες στα πόδια τους.

Προ λίγων εβδομάδων μάλιστα οι Αλβανοί βγήκαν στον κεντρικό δρόμο σπάζοντας αυτοκίνητα και μαγαζιά Ελλήνων πολιτών για να αποδείξουν ότι το χωριό τους ανήκει και κάνουν ότι θέλουν.

Τραγικό είναι δε ότι σε όλους τους τσαμπουκάδες και τους τραμπουκισμούς που πράττουν οι Αλβανοί στην περιοχή, αντιδρούν ΜΟΝΟ οι ανήλικοι Έλληνες μαθητές, διότι οι Έλληνες κάτοικοι φοβούνται, και οι μαγαζάτορες κατά πλειοψηφία έχουν στην δούλεψη τους Αλβανούς, ειδικά όλοι οι ταβερνιάρηδες (ΟΛΟΙ τους για τους οποίους αξίζει να σημειώσουμε έχουν αρνηθεί κατά εξακολούθηση να δώσουν δουλειά σε όποιο Ελληνόπουλο τους ζήτησε).

Ο κατά 4η τετραετία Συριζέος δήμαρχος Καλυβίων Πέτρος Φιλλίπου ανύπαρκτος στο πρόβλημα του χωριού, ίσως να έχει πάει κάπου διακοπές.

Η Άμεση Δράση , συλλαμβάνει καθημερινά τραμπούκους Αλβανούς και λαθρομετανάστες αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις οι κάτοικοι φοβούνται να κάνουν μηνύσεις για την καταστροφή της περιουσίας τους η ακόμα και τον ξυλοδαρμό τους οπότε αφήνονται ελεύθεροι!

Λίγες μέρες πριν οι Αλβανοί ξανα επιχείρησαν να κάνουν καταστροφές στην πλατεία και τα γύρω μαγαζιά φορώντας χαρακτηριστικά όλοι μπλουζάκια με το σήμα της Αναρχίας! Όταν όμως προσπάθησαν να κατεβάσουν τις σημαίες από την εκκλησία της πλατείας τότε οι Έλληνόψυχοι μαθητές με περίσσιο θάρρος μπούκαραν στην πλατεία και τους απέτρεψαν.

Έκτοτε.. Όμως.. Στοχοποιήθηκαν από τους Αλβανούς και καθημερινά τους την στήνουν , και έναν – έναν, (και μιλάμε για ηλικίες μαθητών 13 με 17) , τα απομονώνουν, τα χτυπάνε 10-10 οι Αλβανοί, ακόμα και τα χαρακώνουν με μαχαίρια!!!

Η 20μελής συμμορία Αλβανών έχουν και στέκι-Άσυλο στα Καλύβια στο γνωστό καφέ-παγωτατζίδικο ενός επίσης Αλβανού, στο οποίο συγκεντρώνονται καθημερινά, συσπειρώνονται, οργανώνονται, βγαίνουν κάνουν ότι κάνουν στην πλατεία και επιστρέφουν να πιούνε τον καφέ τους εκεί ανενόχλητοι..

Αυτά είναι μερικά από τα πράγματα που εξελίσσονται σε ένα μικρό χωρίο τα Καλύβια, αλλά τα ίδια σκηνικά διαδραματίζονται και σε άλλα μικρά χωριά της Ελλάδας, όπως στα Καλύβια που ποτέ δεν βλέπουν το φώς της δημοσιότητας γιατί δεν είναι Κολωνάκι.

Πηγή: Στόχος


Read more...

Το σχέδιο του Αφελληνισμού της Ελλάδος παρουσίασε ο κ. Παυλόπουλος

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Το σχέδιο του αφελληνισμού της Ελλάδος παρουσίασε ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Πρ. Παυλόπουλος σε ημερίδα της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας:

«Λόγω της όξυνσης του προβλήματος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ...η Ε.Ε. αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση στην οικοδόμηση ενός οργανωμένου και αποτελεσματικού συστήματος ενίσχυσης της κοινωνικής ένταξης των μεταναστών. Στο πλαίσιο αυτό το ΥΠΕΣΔΔΑ, έχει ήδη προχωρήσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια στη θεσμοθέτηση και λειτουργία της Εθνικής Επιτροπής Μεταναστών, στην οποία συμμετέχουν τόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών, με ουσιαστικό ρόλο στην εφαρμογή των πολιτικών κοινωνικής ένταξης».

Ο κ. Παυλόπουλος ανέφερε πως διευκολύνθηκε και η "οικογενειακή επανένωση των μεταναστών" και η εφαρμογή του καθεστώτος των "επί μακρόν διαμενόντων", συμπλεριλαμβανομένων καιτων παιδιών μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα.

(σχόλιο ΕΨ: Δηλαδή, ένας μπαίνει παράνομα, τον νομιμοποιούμε από την πίσω πόρτα, και έπειτα μπορεί να φέρει ολόκληρη την οικογένεια του!)

Η Ε.Ε. χρηματοδοτεί το πρόγραμμα για τα έτη 2007-2013, με 26,2 εκ. ευρώ!

Οι δράσεις των επί μέρους αυτών προγραμμάτων στοχεύουν στην εξασφάλιση της πρόσβασης και συμμετοχής των μεταναστών σε δημόσια αγαθά και υπηρεσίες.


Πιο αναλυτικά το σχέδιο περιλαμβάνει:

• Εκστρατεία έντυπης ενημέρωσης προς τους υπηκόους τρίτων χωρών στους τομείς της υγείας, της επιχειρηματικότητας και της εκπαίδευση (σε πέντε γλώσσες: ελληνικά, αγγλικά, αλβανικά, ρωσικά, αραβικά), καθώς και στα ζητήματα καθημερινότητας.

(σχόλιο ΕΨ: Έλληνες μάθετε ξένες γλώσσες αν θέλετε να επιβιώσετε στο Ellada του κοντινού μέλλοντος. Να σημειώσουμε ότι καμία άλλη Ευρωπαική χώρα δεν έχει εφαρμόσει τέτοιο μέτρο!)

• Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινωνίας μέσω εκστρατείας από τα ΜΜΕ και διοργάνωση ημερίδας, με στόχο την εξάλειψη στερεοτύπων, φαινομένων ρατσισμού και ξενοφοβίας

(σχόλιο ΕΨ: ΟΥΔΕΝ!)

• Πρόγραμμα μαθημάτων ελληνικής γλώσσας και ιστορίας σε μητέρες μετανάστριες

(σχόλιο ΕΨ: Κατά του "Ρατσισμού" αλλά υπέρ του Σεξισμού)

• Εκπαιδευτικό πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών μέσα από τη μουσική και το τραγούδι για παιδιά μεταναστών

(σχόλιο ΕΨ: Βεβαίως... με τραγούδια από τον ΡΙΤΣΟ, τον ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ και κάθε "διανοούμενο" της Αριστεράς)

• Προγράμματα διαπολιτισμικής επιμόρφωσης δημόσιων υπαλλήλων που συναλλάσσονται με υπηκόους τρίτων χωρών ή χειρίζονται θέματα που τους αφορούν.

(σχόλιο ΕΨ: Άλλη μια μαύρη τρύπα για να πετούν δημόσιο χρήμα από τα ταμία του κράτους. Η Ε.Ε. πληρώνει το πρόγραμμα, ο Έλληνας και ο Ευρωπαίος φορολογούμενος πληρώνουν την Ευρώπη!)

• Προγράμματα εκπαίδευσης Διαπολιτισμικών Μεσολαβητών, δεδομένου ότι οι διαπολιτισμικοί μεσολαβητές αποτελούν έναν ακόμη δίαυλο επικοινωνίας των υπηκόων τρίτων χωρών με την κοινωνία υποδοχής.

(σχόλιο ΕΨ: ...όπου "μεσολαβητές" και "εκπαιδευτές" συμπληρώστε: ένα τεράστιο κύκλωμα από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Αριστεριστές και Αναρχικούς!)



Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ και Καθημερινή

Read more...

Λίγα σχόλια για τους "Αγωνιστές της Δημοκρατίας" του Προέδρου κ. Παπούλια

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009


Θα ήθελα να παραθέσω λίγα σχόλια σχετικά με την ομιλία του Προέδρου κ. Κάρολου Παπούλια για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Σεβαστός ο κ. Παπούλιας καθώς και οι απόψεις του, αλλά παρατηρώ ότι ίσως υπάρχει μια σταθερή απόκλιση μεταξύ των δικών του απόψεων και κάποιου ο οποίος γεννήθηκε μετά την αποκατάσταση της "Δημαγωγίας", (συγνώμη) της "Φαυλοκρατείας, (πάλι μου ξέφυγε) της Δημοκρατίας. Φυσικά ουδείς αλλάνθαστος και απλά μπορεί εγώ προσωπικά να πλανάμαι οικτρά. Οπότε όποιος γνωρίζει κάτι παραπάνω είναι ευπρόσδεκτος να με διορθώσει.

Η ομιλία του Προέδρου της Δημοκρατίας (Απόσπασμα)

Συμπληρώνονται φέτος 35 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας, μετά από μία σκοτεινή επταετία.

Ιδιαίτερα σκοτεινή για τους Έλληνες πολιτικούς που έβλεπαν τα αξιώματα με τα κυάλια από κάποια μακρινή παραλία της Κυανής Ακτής.

Ο χαρακτήρας του εορτασμού της επετείου άλλαξε. Κι αυτή είναι, πιστεύω, μια επιλογή που αποδεικνύει βαθύ σεβασμό σε όλους όσοι αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία. Οι δεξιώσεις και οι κοσμικότητες είναι ασύμβατες προς το πνεύμα του αντιδικτατορικού αγώνα, προκαλούν το κοινό αίσθημα και προσβάλλουν το μέτρο που οφείλει να καθορίζει την συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου.

Τόσα χρόνια οι δεξιώσεις δεν σας πείραξαν. Υποθέτω φέτος προσπαθείτε να μας πείσετε ότι υπάρχει λιτότητα και παγκόσμια οικονομική κρίση. Αρμόζουσα πολιτική επιννόηση λοιπόν η διεξάγωγή μιας δεξίωσης με απλή αλλαγή του "χαρακτήρα" της σε μη κοσμική. Κι εγώ την επόμενη φορά που θα φάω πίτσα με αντζούγιες θα πω στον εαυτό μου ότι ήταν λαχανοσαλάτα με λίγο λαδάκι.


Αρκετοί από αυτούς είναι εδώ μαζί μας, άλλοι λείπουν και μας λείπουν, κάποιοι έχουν φύγει από τη ζωή και όλοι αποτελούν την πλέον ισχυρή απόδειξη ότι μέσα στην ελληνική κοινωνία υπάρχει και φως και μεγαλείο. Οι διαχρονικοί αγώνες του λαού μας είναι ο πυρήνας της αγωνιστικής μας αισιοδοξίας, που προκαλεί δημιουργικές δυνάμεις, αποβάλλει την ηττοπάθεια και φέρνει την αύρα ενός καλύτερου αύριο.

Αναρωτιέμαι γιατί δυσκολέυομαι να διακρίνω "αγωνιστές" και υπερασπιστές της Δημοκρατίας ανάμεσα στους πολιτικούς, τους αρχηγούς κομμάτων και κάθε άλλου που δύναται να παρεβρίσκεται σε μια τέτοια επέτειο. Ίσως η όραση να βελτιώνεται με την πάροδο των χρόνων.

Έχουμε ανάγκη αυτή τη διαπίστωση σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία. H έξοδος απ' αυτή είναι αδύνατο να προβλεφθεί με ασφάλεια ενώ οι απαντήσεις που δίνονται διεθνώς για την αντιμετώπισή της είναι αποσπασματικές και μετέωρες.

Ούτε ο Υπουργός Οικονομικών δεν κάνει τέτοια εκτενή αναφορά στην κρίση. Σίγουρα την κρίση την βιώνουν αρκετοί συμπατριώτες μας. Το ζήτημα είναι ότι εσείς καθώς και οι πολιτικοί σας φίλοι κύριε Πρόεδρε συμβάλλατε στην δημιουργία της οικονομικής "κρίσης". Για το λόγο αυτό προτιμάτε να την καλύπτετε με ένα πέπλο ασάφειας. Αναρωτιέμαι ολόκληρη μεταπολεμική περίοδος, και μόνο στις ημέρες μας βιώνουμε οικονομική κρίση! Είναι τυχαίο άραγε;

Ζούμε το τέλος μίας εποχής. Το κυρίαρχο μοντέλο οργάνωσης της οικονομίας αμφισβητείται εκ των πραγμάτων, την ώρα που δεν προβάλλεται, με ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό τρόπο, η εναλλακτική πρόταση. Πρόταση για μια ανάπτυξη ενάντια στη φτώχεια, τον αποκλεισμό, την ανεργία, ιδίως των νέων.

Το τέλος της εποχής αυτής μάλλον παρήλθε με την επέλαση επί της Ελλάδας, της μπουλντόζας του Προοδευτισμού του κ. Σιμίτη και των συνεργατών του.
Φυσικά εδώ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν ο κ. Παπούλιας αναφέρεται στους πολίτες ή μιλά εκ μέρους μόνο των συναδέλφων του. Στην δεύτερη περίπτωση, κάποιοι έτρωγαν καλά τόσα χρόνια. Πιστεύω ότι θα τρώνε καλά και στο μακρινό μέλλον.

Μία βεβαιότητα υπάρχει: Ότι η κοινωνική συνοχή στον αναπτυγμένο κόσμο απειλείται, ότι η ανασφάλεια των πολλών προκαλεί φοβικά σύνδρομα και εγκυμονεί κοινωνικές εκρήξεις.

Απο ποιούς και με ποιό τρόπο απειλείται κ. Παπούλια;


Φίλες και Φίλοι


"Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιός είσαι"

Μιλάμε συχνά για κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα, μια κρίση που επιβεβαιώθηκε με την μεγάλη αποχή στις πρόσφατες ευρωεκλογές, σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτή η κρίση είναι βαθιά. Όχι μόνο γιατί κάποιοι εκπρόσωποι του λαού χρησιμοποιούν την πολιτική ως εφαλτήριο για τρυφηλή ζωή. Ούτε επειδή διαχρονικές παθογένειες στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης παραμένουν ζωντανές. Η κρίση είναι βαθιά κυρίως επειδή έχει τρωθεί ο αξιακός κώδικας: Κάθε είδους διευκολύνσεις και πελατειακές συμπεριφορές έχουν νομιμοποιηθεί ηθικά, ενώ η επιτυχία αντιμετωπίζεται συχνά ως εξαιρετική ικανότητα ακόμη και αν επήλθε με όρους αναξιοκρατίας.

Ανέκαθεν οι "γνωστοί κύκλοι" εκρύβοντω πίσω από την θεωρία και την αοριστία, επιδιώκοντας την αποφυγή της στοχοποίησης συγκεκριμένων προσώπων και πταισμάτων. Πχ. θεωρούμε ότι με μια αναφορά στην διάβρωση των αξιών, αντιδρούμε στους Βατοπεδινούς, τους αποδέκτες των "κονδυλίων" της Ζιμμενς, των πρακτόρων της Vodafone, τον εφοριακό, και ακόμη τον ίδιο μας τον εαυτό, όταν όλοι μαζί βιάζουμε πρώτα την χώρα και την κοινωνία και σε δεύτερο βαθμό τις αξίες. Προτιμούμε να μιλούμε για αξιακούς κώδικες και αναξιοκρατία διότι δεν υπάρχει ποινή φυλάκισης για τέτοια παραπτώματα. Το ίδιο δεν ισχύει για τις "παθογένειες" και την "τρυφηλή ζωή με χρήμα άλλων".


Επειδή φαινόμενα δεκαετιών εμποδίζουν την πρόοδο της χώρας, χρειαζόμαστε επανακαθορισμό των κανόνων: Τι είναι σωστό και τι λάθος, πού βρίσκεται το δίκαιο και πού το άδικο, τι ενώνει το ατομικό με το συλλογικό συμφέρον, πώς ορίζεται ο κοινωνικός πολιτισμός, ποιες αξίες επιζητούμε και θαυμάζουμε, τι κόσμο τελικά θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Αξιότιμε κ. Παπούλια, που είσασταν ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ που τα φιλαράκια σας στο ΠΑΣΟΚ έτρωγαν με ΧΡΥΣΕΣ ΚΟΥΤΑΛΕΣ; Τότε βέβαια είσασταν στο κόμμα εξουσίας, γι αυτό υπήρχε κάποιο μικρό πρόβλημα με την έκφραση τέτοιων απόψεων. Συμφωνώ ότι είναι πιο έυκολο να καταδικάζουμε όλοι την κρεπάλη μετά εορτής.


Οι αγωνιστές που βρίσκονται σήμερα μαζί μας είναι πρότυπο αναφοράς. Γιατί έδωσαν πολλά σε όλους χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα, γιατί διακινδύνευσαν τη ζωή και την ησυχία τους στο όνομα της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Βεβαίως!
Οι ανιδιοτελείς "αγωνιστές πρότυπα" :

Εδωσαν εδάφη, αέρα, και θάλασσες, στους γείτονες, τους Αττίλες ΙΙ, και τους θηριοδαμαστές εκ της Δύσεως.

Ως
Πρόεδροι της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, παραχώρησαν στην Τουρκία το χαρτί της Ευρωπαικής ένταξης δίχως το παραμικρό αντάλλαγμα.

ΠΟΤΕ δεν τίμησαν ένα πραγματικό ΑΓΩΝΙΣΤΗ διότι απλά έφερε πράσινο μπερέ και συνέχισε να πολεμά (με πραγματικές σφαίρες και όχι τα ραδιοκύματα της Deutsche Welle) έστω και προδομένος. Φυσικά αυτοί ως πρότυπα αγωνιστών είναι επικίνδυνοι για το "καθεστώς" της μεταπολίτευσης.

Ποτέ δεν τίμησαν τους τρεις νεκρούς ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ των Ιμίων που οι ΙΔΙΟΙ έστειλαν στον τάφο δίνοντας εγκληματική εντολή για πτήση με απαγορευτικό καιρό. Τόσα χρόνια κρατούν εσκεμένα τον φάκελο της υπόθεσεις κλειστό ώστε να διαιωνίζεται η ασάφεια που καλύπτει το δικό τους έγκλημα.

Δίδαξαν πρώτοι και έμπρακτα το "κλέψας του κλέψαντος".

Πράττουν πάντα αντιδημοκρατικά και απέφευγουν συστηματικά την λαική βούληση του δημοψηφίσματος σε καίρια εθνικά ζητήματα. Μια τακτική που έφερε προ πολλού το... "τέλος εποχής".

Ως "αγωνιστές της Δημοκρατίας" έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο όταν έπιασαν οι ίδιοι τα πόστα της εξουσίας. Όσο για αυτούς που δεν ευτύχισαν να τα πιάσουν μπορούμε να φανταστούμε πόσο "καλύτεροι" θα ήταν από τους υπόλοιπους.

Τέλος, καμία Χούντα δεν έπεσε χάρη τους δικούς τους "αγώνες". Η Xούντα του Ιωαννίδη έπεσε λόγω των τραγικών γεγονότων και της προδοσίας εκ των έσω αλλά και των "συμμάχων" στην Κύπρο. Ποιός ο λόγος να γιορτάζουμε κάτι τοσο απαξιωτικό για την επανύδριση της Δημοκρατίας στην χώρα μας που στοίχισε τόσες ζωές;


Η χώρα αυτή δεν θα αλλάξει έως ότου αυτός ο λαός να φέρει στo λειτούργημα της κυβέρνησης ανθρώπους που τολμούν να μιλούν και να πράτουν πραγματιστικά και επί της ουσίας, με στόχο το κοινό όφελος!

Εν πάση περιπτώση,
Ζήτω η Δημοκρατία!

Read more...

Αύξηση των Αμερικανικών Αμυντικών δαπανών

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009


Στις προεκλογικές του εξαγγελείες ο υποψήφιου Προεδρος Ομπάμα, δήλωνε πως θα περικόψει συγκεκριμένες αμυντικές δαπάνες των ΗΠΑ. Όμως περίτεχνα έκανε αναφορά σε αμυντικά προγράμματα και όχι τις συνολικές αμυντικές δαπάνες. Εδώ αναφέρομαι στις αποκλειστικές δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας και όχι τα παρεμφερή έξοδα που καταλλήγουν στην Άνυνα μέσω άλλων οδών. Όμως πολλοί Αμερικανοί ψηφοφόροι ερμήνευσαν το παρακάτω μύνημα ως δέσμευση για περικοπές επί του συνολικού αμυντικού προυπολογισμού.




Σύμφωνα με δημοσιεύματα, αντι να υπάρξουν περικοπές στις Αμερικανικές αμυντικές δαπάνες θα υπάρξει άνοδος του 4%. Από τα $514 δις στα $534 δις. Ουσιαστικά ο υπουργός Αμύνης R. Gates προωθεί την επανακατανομή της χρηματοδότησης, κόβοντας κάποια προγράμματα και ενισχυοντας άλλα. Στον προυπολογισμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται τα κονδυλια εκτάκτου ανάγκης πυο εγκρίνονται από το Κονγκρέσο για τον πόλεμο του Ιράκ. Αυτά ανέχονται σε περίπου $110 δις ετησίως.

Πηγή 1
Πηγή 2

Αξίζει να παρακολουθήσετε και το παρακάτω βίντεο...



Όσοι λοιπόν πίστευαν ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα θα επιφέρει δραστικές αλλαγές στην μακροπρόθεσμη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουν λίγο τις προσδοκίες τους. Δυστυχώς, ένας πραγματικός μεταρρυθμιστής δεν θα μπορούσε ποτέ να φτάσει στο αξίωμα του "Πλανητάρχη."

Η διαπλοκή όμως του Obama με τα μέσα ενημέρωσης και τα λόμπυ Πολυεθνικών είναι ίσως εμφανής από την επιλογή του δημοσιογράφου του CNN, Dr. Sanjay Gupta για την θέση του Surgeon General. O κ. Gupta κάλυψε την εισβολή στο Ιράκ ως "embedded journalist", και είναι γνωστός για τις οικονομικές συνεισφορές που δέχεται από την Αμερικανική Φαρμακοβιομηχανεία γνωστή και ως "Big Pharma". Πηγή 1, 2
Ο Gupta απέρριψε την πρόταση διότι στην περίπτωση αυτή η θέση θα συνοδευόταν με σημαντική μείωση των σημερινών οικονομικών αποδοχών του.

Ελληνόψυχος

Read more...

Η Αμερικανική πολιτική σκηνή και η ιστορική συνέχεια στα Γεωστρατηγικά σχέδια

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

Έχουν περάσει σχεδόν δύο αιώνες από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους. Κατά την μεγάλύτερη διάρκεια αυτών των χρόνων η μικρή Ελλάδα υπήρξε οικονομικό και γεωστρατηγικό προτεκτοράτο των μεγάλων δυνάμεων της Δύσης. Πρώτα υπό την σφάιρα κυριαρχείας της Βρετανίας, και έπειτα των κληρονόμων της... των ΗΠΑ! Σήμερα παρότι η Ελλάδα έχει φαινομενικά στρέψει το βλέμμα της στις Βρυξέλλες, oι πραγματικοί κυρίαρχοι στην ευρύτερη γειτονιά μας εξακολουθούν να είναι οι ΗΠΑ. Ενδεικτική της επιρροής που ασκούν οι ΗΠΑ επί της Ελλάδας είναι η ελληνική στήριξη της Ευρωπαικής προοπτικής της Τουρκίας. Μια στρατηγική που πάει κόντρα σε κάθε λογική και κάθε Εθνικό συμφέρον.

Είναι σημαντικό λοιπόν να γνωρίζουμε κάποια στοιχειώδη πράγματα για το Αμερικανικό πολιτικό προσκήνειο.

1. Η Αμερικανική Πολιτική Σκηνή

Στις ΗΠΑ δεν υπάρχει Δεξιά με την έννοια που χρησιμοποιούμε στην Ευρώπη. Υπάρχουν οι Φιλελεύθεροι (Liberals) ή Προοδευτικοί, και οι Συντηριτικοί (Conservatives). Οι περισσότεροι αυτοαποκαλούμενοι φιλελεύθεροι βρίσκονται εντός του Δημοκρατικού κόμματος ενώ οι περισσότεροι Συντηριτικοί στελεχώνουν τις τάξεις του Ρεπουμπλικανικού κόμματος.

Οι βασικές πολιτικές διαφορές επικεντρώνονται στο "μέγεθος" τους κράτους:

Οι Δημοκρατικοί τάσσονται υπέρ ενός μεγάλου κράτους με σχετικά υψηλή φορολογία που να προσφέρει βασικές κρατικές υπηρεσίες, όπως κοινωνική ασφάλιση, περίθαλψη κτλ. Με άλλα λόγια, το Δημοκρατικο κόμμα έχει σοσιαλιστικές αντιλήψεις σε κάποια ζητήματα. Παρόλα αυτά επί θητείας Bill Clinton υπήρξε συνάμα μεγάλη απελευθέρωση των αγορών, προώθηση του NAFTA, και άλλων μέτρων που μόνο σοσιαλιστικά δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν.

Αντίθετα οι Ρεπουμπλικάνοι επιζητούν ένα "μικρό" κράτος. Μικρό ως προς την μείωση της φορολογίας και την ιδιωτικοποίηση της παροχής βασικών κοινωνικών υπηρεσιών. Αυτό όμως δεν ισχύει στην περίπτωση της εξωτερικής πολιτικής όπου τα τελευταία χρόνια οι Συντηριτικοί ψηφοφόροι επιδιώκουν το "μεγάλο" κράτος τους να αστυνομεύει κάθε γωνιά της Γης. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης ήταν ότι το 2000 στην προεκλογική του εκστρατεία ο George Bush Jr. "έτρεχε" υπό την σημαία της μείωσης της παγκόσμιας Αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας και ενάντια στον Αμερικανικό παρεμβατισμό του Bill Clinton. Η παρουσία βέβαια του Dick Cheney ως αντιπροέδρου προμύνηε άλλα.

Η ιδέα αυτή προερχόνταν από τις τάξεις των συντηριτικών γνωστών ως paleoconservatives οι οποίοι τάσονται κατά του ιμπεριαλισμού και του ομοσπονδιακού κράτους. Τελικά επικράτησε μια άκρως αντίθετη αντίληψη προερχόμενη από μια όμάδα γνωστών ως neoconservatives. Οι Neocons επεδίωκαν την επικράτηση των ΗΠΑ μέσω της στρατιωτικής υπεροχής με πρόσχημα την επιβολή του "φιλευθερισμού" (συνήθως οικονομικού), των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της Δημοκρατίας ανα την υφήλιο.

Τα "άκρα"

"The Christian Right"

Από τις αρχές της δεκαετίας του 80´ μέσα στις τάξεις των ρεπουμπλικάνων άρχιζε να δραστηριοποιείται έντονα η Χριστιανική Δεξιά. Η άνοδος της ήταν το αποτέλεσμα της αντίδρασης των συντηριτικών στο Civil rights movement των προηγούμενων δεκαετιών που έφερε την κονωνική απελευθέρωση στην χώρα. Η Χριστιανική Δεξιά αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη προπαγάνδας πίσω από κάθε εκλογική νίκη των Ρεπουμπλικανικών τα τελευταία 30 χρόνια.

Το κλειδί της δύναμης της Χριστιανικής Δεξιάς βρίσκεται στην δυνατότητά της να επιβάλει πολιτικές θέσεις μέσω της Χριστιανικής Θρησκείας. Χρησιμοποίησε τον θρησκεπτικό φανατισμό για να δημιουργήσει ψευδοπατριωτικά μέτωπα κατά τους Κομμουνισμού, και του Μουσουλμανισμού κατά την περίοδ της Προεδρίας του R. Reagan. Στόχος της ήταν η εξασφάλιση της στήριξης της κοινής γνώμης πίσω από την επεκτατική Αμερικανική πολιτική στην Μέση Ανατολή, την Ασία και την Λατινική Αμερική.

Η πολιτική βάση της Χριστιανικής Δεξιάς και συνάμα του πυρήνα των Ρεπουμπλικανών, παραμένει πάντα ενεργή, σε αντίθεση με τους φιλελεύθερους του Δημοκρατικού κόμματος που δραστηριοποιούνται μόνο σε προεκλογικές περιόδους. Η πολιτική βάση αυτή αποτελεί τα γρανάζια της Προπαγανδιστικής μηχανής των Ρεπουμπλικανών και προβάλεται κυρίως μέσω του δικτύο FOX, του MSNBC (πχ. ο παρουσιαστής Joe Scarborough) και του CNN. Για να καταλάβουν κάποιοι πόσο ονειροπαρμένοι είναι οι περισσότεροι Αμερικάνοι, το MSNBC και το CNN θεωρούνται από τους περισσότερους ως "liberal" media!

Θα ήταν λάθος οι "Έλληνες συντηριτικοί" να συγχεόυν ή ακόμη και να ταυτιστούν με τον Αμερικανικό πουριτανισμό της Αμερικανικής Χριστιανικής Δεξιάς.

"The Left"

Αριστερά υπάρχει στην Αμερική. Όχι βέβαια με την έννοια της Αριστεράς στον υπόλοιπο κόσμο. Στην ουσία Αριστερός στην Αμερική είναι όποιος θεωρείται "liberal" και ασκεί ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ κριτική στο Αμερικανικό κράτος. Οι περισσότεροι στηρίζουν το Δημοκρατικό κόμμα με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή το κόμμα θα διεκπαιρεώσει κάποια βασικά κοινωνικά αιτήματα όπως την δημόσια ιατρική περίθαλψη, διότι το κόμμα υιοθετεί κάποιες βασικές φιλελεύθερες θέσεις σε ζητήματα όπως οι εκτρώσεις, και φιότι είναι ο πολιτικός διάδοχος του New Deal.

Υπάρχει όμως σημαντική διαφορά μεταξύ των αριστερών και των φιλελέυθερων, μιας και για τα Αμερικανικά δεδομένα οι πλειοψηφία του Δημοκρατικού σώματος είναι φιλελεύθεροι αλλά δεν στρέφονται ενάντια στην βάση του σύστηματος όπως κάνουν πολλοί Αριστεροί. Αριστερός θεωρείται ο ακαδημαικός Noam Chomsky, ο δημοσιογράφος Seymour Hersh, η παρουσιάστρια Amy Goodman, σε κάποια θέματα o σκηνοθέτης Michael Moore, ο κωμικός Jon Steward, o Doug Clifford του WSKY κ.α.. Ιδιαίτερη προσοχή αξίζουν επίσης τα βιβλία συγγραφέων όπως του ιστορικού Webster Tarpley. Η ενημέρωση που παρέχουν οι προαναφερθέντες είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.





Ειδικά σε ότι αφορά την εξωτερική πολιτική οι θέσεις της Αμερικανικής Αριστεράς ταυτίζονται με αυτές του εθνικιστικού χώρου (με την έννοια του Αγγλικού nationalist) μιας και κύριο μέλημα τους είναι ο σεβασμός της εθνικής κυριαρχίας των άλλων κρατών, και η ανακοπή του Αμερικανικού παρεμβατισμού. Επίσης είναι οι μόνοι που μάχονται την προπαγάνδα των μεγάλων μέσων ενημέρωσης. Για παράδειγμα σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους Αριστερούς που έχουν μετατραπεί σε υπέρμαχους του Εβραικού λόμπυ και της προωθησης των συμφέροντων του Ισραήλ, οι Αμερικανική Αριστερά είναι η μόνη που βάλει κατά του Εβραικού λόμπυ στην Αμερική, του Σιωνισμού, και του Ισραήλ.

Είναι αξιοπερίεργο, ότι οι αντισιωνιστικές απόψεις που εκφράζει η Αμερικανική Αριστερά, σήμερα στην Ελλάδα εκφράζονται δημοσίως μόνο από ανθρώπους που χαρακτηρίζονται από το Ελληνικό πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο ως "ακροδεξιοί"!

Φυσικά εφόσον δεν πρόκειται για συντηριτικούς οι απόψεις γρήγορα αποκλίνουν σε ότι αφορά τα κοινωνικά ζητήματα, αλλά στο παρόν κείμενο το ενδιαφέρον είναι κυρίως προς θέματα γεωστρατηγικής.

Δέσμιοι του πολιτικού συστήματος

Δυστυχώς ο Αμερικανός πολίτης είναι πολιτικά εγκλωβισμένος. Πέρα από την μικρή μερίδα των Αμερικανών Αριστερών, η πλειονότητα του πληθυσμού ενημερώνεται από τα κανάλια μαζικής προπαγάνδας γνωστά και ως "mainstream media". Οι Προεδρικές εκλογές είναι προκαθορισμένες αφού οι λιγοστοί υποψήφιοι από τους οποίους καλείται ο ψηφοφόρος να επιλέξει, έχουν περάσει πρώτα από τα φίλτρα διαλογής οικονομικών κέντρων που επιλέγουν ποιους να χρηματοδοτήσουν πολύ πριν αυτοί φτάσουν στην κάλπη.


2. Η πραγματική εξουσία - The invisible Government


Όμως, όλα τα προαναφερθέντα είναι ψιλά γράμματα. Η πραγματική εξουσία στις ΗΠΑ βρίσκεται στα χέρια αυτών που ελέγχουν την οικονομία της. Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη ο έλεγχος της οικονομία δεν βρίσκται στα χέρια των πολιτικών αλλά στα χέρια του ανεξάρτητου Federal Reserve Board και των ιδιωτικών τραπεζών που ελέγχουν την Federal Reserve Bank (Ομοσπονδιακή Αποθεματική Τράπεζα). Η Federal Reserve είναι μια ιδιωτική τράπεζα που ρυθμίζει την παροχή χρήματος στην Αμερικανική αγορά, πιστώνει την Αμερικανική κυβέρνηση και βγάζει κέρδος από τους τόκους. Οι τόκοι και το χρέος πληρώνονται από τους φόρους των πολιτών. Όποτε η Αμερικανική κυβέρνηση έχει έξοδα που δεν καλύπτονται από τις εισφορές των φόρων, δανείζεται με τόκο από την Fed Reserve.

Η παροχή του χρήματος αυτή που δημιουργέι αυτό που πολλοί γνωρίζουν ως τους κύκλους της αγοράς. Η Fed aποδεσμέυει μεγάλα ποσά για να προάγει την ανάπτυξη, και έπειτα ανακαλεί τα δάνεια μειώνοντας ξαφνικά και δραστικά το χρήμα που ρέει στην οικονομία. Έτσι επέρχονται οι κρίσεις. Πριν από κάθε κρίση οι μεγαλοτραπεζίτες έχοντας γνώση του τι έπεται ρευστοποιούν τις επενδυσεις τους οι οποίες έχουν παρει μεγάλη αξία την περίοδο της ανάπτυξης. Έπειτα εξαγοράζουν τον πλούτο που έχει δημιουργηθεί κατα την περίοδο της ανάπτυξης σε τιμές "ευκαιρίας". Η κρίση παρέχει την ευκαιρία για μεγάλα κέρδη σε αυτούς που είναι καλά τοποθετημένοι στο σύτημα. Τρανό παράδειγμα τα κέρδη ρεκόρ που σημειώνουν οι JP Morgan και η Goldman Sachs στις ημέρες μας. Τα κέρδη αυτά επισκιάζουν τις ζημείες που δέχονται από την πιστωτική κρίση, και βοηθούν τις εταιρίες να εξαγοράσουν ανταγωνιστές σε μικρό κόστος.

Όταν ολοκληρωνεται ο κύκλος, καινούρια ποσά απελευθερώνονται και πάλι στην αγορά. Κατ αυτόν τον τρόπο η Federal Reserve οδήγησε στην κατάρρευση της οικονομίας την περίοδο του 1929-31 που ακολούθησε το Μεγάλο Κράχ. Η κρίση χρησιμοποιήθηκε ως πρόφαση στην θέσπιση νέων νόμων που έδιναν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στην Κεντρική Τράπεζα. Αυτή είναι η άποψη μεγάλων οικονομολόγων όπως οι Milton Friedman, Ben Bernanke, Robert Latham Owen και ο Murray Rothbard .H τεχνητή κρίση φαίνεται να επαναλαμβάνεται σήμερα, με πρώτο στάδιο του υπέρ-πληθωρισμού, και δεύτερο στάδιο την συρρίκνωση της οικονομίας, την κατάρρευση του πιστωτικού συτήματος και την ανάγκη για νέο δανεισμό από την Fed.

Στην πραγματικότητα ολόκληρο το χρηματικό σύστημα είναι βασισμένο στην δημιουργία χρέους. Tο νέο χρήμα δημιουργείται μέσω του χρέους μιας και οι τράπεζες δανείζουν με πλασματικό χρήμα (fractional reserve banking) μετατρέποντας το σε πραγματική αξία όταν αυτό μπεί στην αγορά. Οι τράπεζες μπορούν να δανείζουν πολλαπλάσιο αριθμό χρημάτων από αυτά που διαθέτουν με αποτέλεσμα να κερδίζουν τόκους πολλαπλάσιους του πραγματικού κεφαλαίου τους. Για να πληρωθούν όμως οι τόκοι πρέπει να υπάρχει ανάπτυξη. Η ανάπτυξη απαιτεί την εύρεση νέων πλουτοπαραγωγικών πόρων, οι οποίοι βρίσκονται διάπαρτοι ανά τον κόσμο. Εξου και η Αμερικανική ανάπτυξη απαιτεί επιθετική παγκόσμια πολιτική. Επιπλέον, ιστορικά ο πόλεμος είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος για να ανεβούν οι δαπάνες, να δημιουρηθεί νέο δημόσιο χρέος με την δημιουργία νέου χρήματος και μέσω αυτού νέοι τόκοι, οι οποίοι θα αποπληρωθούν μέσω τον φόρων. Το συνολικό ύψος των τόκων ανέρχεται στα $400 δις ετησίως.

Έτσι οι ΗΠΑ έχουν φτάσει να χρωστούν $10 τρις. Από την δεκαετία του 1980 το χρέος ως ποσοστό επί του ακαθάριστο εθνικού προιόντος τριπλασιάστηκε. Σε αυτό συνεισφέρουν τα τεράστια πάγαια αμυντικά έξοδα και τα επιπρόσθετα έξοδα συμπεριλαμβανομένου του πόλεμου στο Ιράκ, αλλά και η ανεξέλεγκτη μακροπρόθεσμη δανειοδότηση όπως αυτή της αγοράς ακινήτων. Οι τράπεζες δημιούργησαν χρήμα μέσω του δανεισμού, και η οικονομική κρίση που επακολούθησε οδήγησε σε κάλυψη του δανεισμού από την κυβέρνησης μέσω της Federal Reserve. Σήμερα όμως το χρέος προς την Federal Reserve αποτελεί μόνο το 50% του συνολικού χρέους.

Το υπόλοιπο 50% του δημόσιου Αμερικανικού χρέους είναι προς τις τράπεζες ξένων χωρών. Έτσι χώρες όπως η Κίνα κερδίζουν δολλάρια από την Αμερικανική αγορά και ένα μέρος από αυτά τα χρησιμοποιούν για να δανείζουν την Αμερικανική κυβέρνηση. Μέρος από αυτά τα χρήματα διοχετεύεται πίσως στην Κινέζικη βιομηχανία, μαζί με τους τόκους. Από την άλλη, μεγάλο μέρος των δημόσιων δαπάνων καταλλήγουν μέσω επιδοτήσεων σε αμερικανικές εταιρίες του αμυντικού τομέα, φαρμακοβιομηχανείες κτλ. Έτσι ο πολίτης καλείται να πληρώνει για προγράμματα που οφελούν ιδιωτικές εταιρίες, με δανεικά για τα οποία πρέπει να πληρώσει επιπλέον τόκους. Με την μειώση των φόρων και την άνοδο των εξόδων ο πολίτης καλείται εν καιρό να πληρώσει πολύ περισσότερα. (Για περίσσότερες πληροφορίες παρακολουθήστε το εξαιρετικό documanter "Money Mastes" )

Στην ουσία λοιπόν η εξωτερική πολιτική χαράσεται όχι με γνώμονα τους πολίτες αλλά εξυπηρετόντας τα συμφέροντα των τραπεζίτων εις βάρος των πολιτών. Όσοι αναρωτιούνται αν κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στην Ελλάδα δεν έχουν παρά να απαντήσουν μια απλή ερώτηση; Με την υιοθέτηση του ευρώ ποιός ελέγχει την κοπή του Ελληνικού νομίσματος; Η Ευρωπαική ένωση δεν ελέγχει μόνο την κοπή του νομίσματος αλλά χαράσει όλόκληρη την οικνομική πολιτικη.

Ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Woodrow Wilson.

Τα πράγματα όμως δεν ήταν πάντα έτσι. Μέχρι τις αρχές του περασμένου αιώνα, οι ΗΠΑ αντιστέκονταν στην επέλαση των διεθνών τραπεζίτων του Λονδίνου. Ο 19ος αιώνας διεξήχθηκαν σκληρές μάχες μεταξύ των Αμερικανών πολιτικών και των ανθρώπων των συμφερόντων της Κεντρικής τράπεζας της Αγγλίας, πίσω από τους οποίους βρίσκοταν η οικογένεια των Rothchild. Ο Andrew Jackson, και ο Lincoln έδωσαν επικές μάχες για να κρατήσουν την έκδοση του εθνικού νομίσματος μακριά από τους τραπεζίτες.

Εντέλει κατά την διάρκεια του 19αιώνα οι τραπεζίτες απέκτησαν τον έλεγχο του Τύπου. Ο έλεγχος αυτός συνέβαλε σημαντικά στην επίτευξη του κεντρικού τους στόχου. Είχαν καταφέρει να εξαγοράσουν μεγάλο μέρος του Κοινοβουλίου αλλά απέμενε ο Πρόεδρος ο οποίος έχει το δικαίωμα του βέτο.

Τον Νοέμβριο του 1910 μεγαλοτραπεζίτες όπως ο JP Morgan, για πολλούς, όργανο των Rothchild στις ΗΠΑ, συναντήθηκαν κρυφά στο Jeckyll island. Στην συνάντηση συμμετείχε και ο γερουσιαστής Nelson W. Aldrich. Ο Aldrich είχε αναλάβει την έρευνα του τραπεζικού συστήματος για λογαριασμό της National Monetary Commission. Η κόρη του Aldrich είχε παντρευτεί τον μοναχογιό του μεγαλοβιομηχάνου John D. Rockefeller. Ο Aldrich είχε πραγματοποιήσει ταξίδι στην Ευρώπη όπου και σχημάτισε την άποψη υπέρ της δημιουργίας μιας ιδιωτικής κεντρικής τραπεζας. Στην συνάντηση συμφώνησαν στην σύναψη ενός τέτοιου νομοσχεδίου με το όνομα του γερουσιαστή.

Παρόλο τον φόβο και την αντίληψη για ανάγκη στήριξης του τραπεζικού συτήματος που είχε καλλιεργηθεί από τον "Πανικό" του 1907, η κοινή γνώμη ήταν αντίθετη με το νομοσχέδιο Aldrich. Για να κερδίσει την εύνοια της κοινής γνώμης, το νομοσχέδιο χρειαζόταν την στήριξη ενός Προέδρου υπεράνω υποψίας. Αυτός βρέθηκε στο πρόσωπο του Δημοκρατικου προοδευτικού πολιτικού Woodrow Wilson. Με την χρηματοδότηση και την καθοδήγηση από τον μεγαλο επενδυτή Bernard Baruch, ο Wilson κέρδισε την Προεδρία των ΗΠΑ και ανέλαβε καθήκοντα το Μάρτιο του 1913.

Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν και το Κονγκρέσο αλλά και την Γερουσία και για να πολεμήσουν το σχέδιο Aldrich, σύναψαν το δικό τους νομοσχέδιο. Στην ουσία το Δημοκρατικό νομοσχέδιο δεν παρουσίαζε μεγάλη διαφορά από το Ρεπουμπλικανικό σχέδιο Aldrich. Στην Δημοκρατικής πρόταση η κεντρική τράπεζα ελέγχονταν από κοινού από την κυβέρνηση και τις ιδιωτικές τράπεζες, αλλά με τις επιμέρους αλλαγές τον έλεγχο τον είχαν ουσιαστικά οι ιδιώτες. Το Federal Reserve Act εγκρίθηκε από την Γερουσία και το Κονγκρέσσο και υπεγράφη από τον Wilson στα τέλη του 1913. Ο προοδευτικός Πρόεδρος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία της κεντρικής τράπεζας.

Ο Bernard Baruch παρέμεινε στενός σύμβουλος του Wilson, τέλεσε πρόεδρος του War Industries Board κατά την διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου πολέμου, και συνόδευσε τον Wilson στην Συνθήκη των Βερσαλλιών. Η καρρίερα του συνεχίστηκε και επί Προέδρου Roosevelt.

Η ιστορία του Woodrow Wilson έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την πρόσφατη μετεωρική άνοδο του Obama στην Προεδρία. Και οι δύο πηραν την Προεδρία σε περίοδο μεταρρυθμίσεων όπου κυριαρχόυσε προοδευτικό ρεύμα στην κοινωνία. Και οι δύο έκαναν μεγάλα δώρα στο τραπεζικό σύστημα. To φημισμένο σχέδιο διάσωσης του Obama θα κοστίσει στον Αμερικανικό λαό συνολικά γύρω στο $2,5 τρις!

Επιπλέον, παρoμοίως με τον Wilson, ο προοδευτικός Obama έχει ως σύμβουλο έναν κύριο ονόματι Zbigniew Brzezinski. Γνωστός από τον ρόλο του στον πόλεμο του Αφγανιστάν, καθώς και την αντιρωσική του αντίληψη, ο Zbigniew Brzezinski είναι ένα από τα μεγαλύτερα "γεράκια" των Δημοκρατικώ και τέλσε σύμβουλος του του Προέδρου Carter. Ο Brzezinski ήταν ένας από τους ιδρυτές της Rockefeller Trilateral Commission. Στους ιδρυτές συγκαταλέγονται και δύο μετέπειτα πρόεδροι της Ομοσπονδιακής τράπεζας (Federal Reserve Bank). Ο Paul Volker και ο Alan Greenspan. Ο Brzezinski προέδρευσε μαζί με τον ρεπουμπλικάνο υπουργό Άμυνας Robert Gates στην πρόσφατη επιτροπή του Council of Foreign Relations με θέμα την Αμερικανική στρατηγική στο Ιράν.

Φαίνεται λοιπόν πως οι ανθρωποι πίσω από τον Brzezinski είναι αυτοί που δημιούργησαν το πολιτικό προφίλ του Ομπάμα, τον οποίο έβαλαν στην καρέκλα του Προέδρου. Ήδη από το 2003 ο Obama είχε ταχθεί κατά του πολέμου στο Ιράκ. Φαίνεται το προφίλ του προετοιμαζόταν από τότε και εξασφάλιζε ότι την περισυνή εκλογική νίκη. Η εκλογή του Obama στην Γερουσία σέχθηκε μεγάλη προβολή από τα ΜΜΕ. Στις προεδρικές εκλογές του 2008, ουδείς περίμενε ότι ο John Mcain είχε ελπίδες. Ο Ομπάμα είχε το ιδανικό "αριστερίζον προφίλ" για να ικανοποιήσει το αντιπολεμικό κλίμα της εποχής, την ρητορική του Martin Luther King, και το χαμόγελο διαφήμισης της Colgate. Η εμπιστοσύνη των Αμερικανών πολιτών στους θεσμούς είχε πέσει κατακόρυφα και χρειαζόταν γρήγορα κάποια φυσιογνωμία για να τονώσει το ηθικό τους ώστε να συνεχίσουν "με το πρόγραμμα". Αυτός βρέθηκε στο πρόσωπο του γερουσιαστή Obama.

Όσοι περιμένουν ότι ο Obama θα αλλάξει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, μάλλον θα απογοητευτούν με τα αποτελέσματα. Και αυτό διότι η Εξωτερική πολιτική έχει ιστορική συνέχεια. Ειδικά δε αν δχθούμε ότι η πραγματική εξουσία ελέγχεται από αφανείς τρίτους.



3. Η ιστορική συνέχεια στην Εξωτερική Πολιτική

Στα θέματα εξωτερική πολιτικής υπάρχουν κάποιες διαφορές στα δύο κόμματα ως προς τους άξονες συμφερόντων και τους γεωστρατηγικούς στόχους. Στην ουσία όμως οι γενικοί στόχοι στην Εξωτερική πολιτική των δύο "στρατόπεδων" δεν διαφέρουν κατά πολύ. Αυτό που αλλάζει είναι η οδός που ακολουθείται για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί καθώς και η δημόσια εικόνα των εμπλεκομένων πολιτικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απο κοινού στήριξη και των δύο κομμάτων της εισβολής του Ιράκ το 2003, και ο Βομβαρδισμός της Σερβίας.

Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα έχει βαθιά σχέση με τον Ενεργειακό τομέα και επίκεντρο του ενδιαφέροντος αποτελούν οι πηγές ενέργειας στην Μέση Ανατολή, την Κασπία και την Αλάσκα . Προτιμά να επιλέγει εύκολους στόχους που να μπορεί να πλήξει στρατιωτικά, όπως το Ιράκ. Αντίθετα οι Δημοκρατικοί έχουν στενές επαφές με το τραπεζικό σύστημα, και συνήθως αντί για την απειλή της τρομοκρατίας, χρησιμοποιούν τον "ανθρωπισμό" ως πρόφαση για τις δικές τους επεμβάσεις. Οι Δημοκρατικοί δεν επιλέγουν την κατα μέτωπο στρατιωτική επίθεση αλλά μια εξαιρετικά αποδοτική μέθοδος είναι η αποσταθεροποιήση καθεστώτων μέσω της υποκίνησης κοινωνικών αναταραχών. Ο ανθρωπισμός συγκαταλέγεται επίσης στους δηλωμένους στόχους των neoconservatives. Στην πράξη όμως το πρόσχημα αυτό χρησιμοποιήθηκε μόνο σε δεύτερη μοίρα για να δικαιολογήσει την κατοχή του Ιράκ, ως προς το κόστος σε ανθρώπινες ζωές Αμερικανών και Ιρακινών καθώς και το τεράστιο οικονομικό κόστος για τον διαφημιζόμενο εκδημοκρατισμό του Ιράκ και της Μ. Ανατολής. Αντίθετα η επέμβαση στο Ιράκ πραγματοποιήθηκε υπό το πρόσχημα της τρομοκρατίας και των όπλων μαζικής καταστοφής.

Η εναλλαγή Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών υπηρετεί τις επεκτατικές βλέψεις της κοινής εξωτερικής πολιτικής διότι προτρέπει τους αφελείς υποστηρικτές της κάθε πλευράς να μάχονται με πάθος για να επικρατήσουν επί της άλλης δίχως να βλέπουν ότι η ενέργεια τους διοχετεύεται στον ίδιο κοινό δρόμο. Η κοινωνική αδράνεια δεν συμβαδίζει με μια επιθετική εξωτερική πολιτική. Εξού και η καλλιέργεια φόβου στον Αμερικανό πολίτη που στρέφεται προς διαφορες γωγραφικές κατευθύνσεις. Όπως φερειπειν για να υπάρξει ηλεκτρισμός και να παραχθεί έργο απαιτούνται συσωρευμένα ηλεκτρικά φορτία, έτσι και στην κοινωνία αν δεν υπάρχει η πολιτική πόλωση, δεν υπάρχουν τα κοινωνικά ρεύματα που στην ουσία απαιτούνται για να σπρώξουν το πολιορκητικό άρμα. Η κάθε πλευρά λοιπόν καλείται να χρησιμοποιήσει τα δικά της όπλα ανάλογα με την περίσταση. Σε κάθε εναλλαγή εξουσίας, παρότι οι υποστηρικτές της κάθε πλευράς πιστέυουν ότι με τις ενεργειές τους αναιρούν το έργο της άλλης πλευράς, μακροπρόθεσμα, οι ενέργειες αυτές συμβάλλουν διεκπεραίωση του κοινού στόχου.

Για παράδειγμα, οι Ρεπουμπλικάνοι κατέλαβαν την Σαουδική Αραβία μέσω της επιχείρησης στον κόλπο του 1991. Έπειτα οι Δημοκρατικοί διέλυσαν την Γιουγκοσλαβία και πήραν το Κόσυφοπέδιο, με όπλο τον ανθρωπισμό. Οι Ρεπουμπλικάνοι συνέχισαν με την κατάληψη του Ιράκ και του Αφγανιστάν. Σήμερα οι Δημοκρατικοί στρέφουν την προσοχή τους στο Ιράν, την Τουρκία, το Σουδάν, το Πακιστάν και την Αν. Ευρώπη, και γι αυτό τον λόγο επιδιώκουν την αποδέσμευση των στρατευμάτων. Θα πρέπει να δούμε τις παράπανω ως κινήσεις στην ίδια σκακιέρα, και όχι ως αλλαγές πλέυσης των εκάστοτε ηγεσίων.

Μια ακόμη κίνηση στην σκακιέρα από την όμάδα των Ρεπουμπλικάνων ήταν η αντιπαράθεση με την Ρωσία το καλοκαίρι του 2008, μέσω της εισβολής της Γεωργίας στην Νότια Οσετία. Μια κίνηση που εντάσεται περισσότερο στους στόχους των Δημοκρατικών και που τώρα καλούνται να διαχειριστούν. Επιπλέον, την ώρα που το δίκτυο του χρηματοδότη των Δημοκρατικών George Soros απλωνόταν πολιτικά στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ο George Bush επεδίωκε συμφωνία με την Πολωνία για την εγκατάσταση αντιπυραυλικής ομπρέλας δίπλα στην Ρωσία. Επιπλέον, η κατάλληψη του Κοσσυφοπεδίου ξεκίνησε επί Clinton αλλά ο τελικός στόχος των σχεδίων ανεξαρτητοποίησης του Clinton ολοκληρώθηκε μέσω των μονόπλευρων μεθοδεύσεων Bush. Οι επισημάνσεις αυτές δείχνουν ότι οι γεωστρατηγικές κινήσεις των δύο κομμάτων εντάσονται στο ίδιο στρατηγικό σχέδιο και αποτελούν παράδειγμα παράλληλης σύμπλευσης των δύο στρατοπέδων.

Μακροπρόθεσμα οι ενέργειες και των δύο κομμάτων έχουν στόχο την επικράτηση των ΗΠΑ επί των μεγάλων παγκόσμοιων ανταγωνιστών της: της Ρωσίας και της Κίνας. Ό έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών έχει ως στόχο τον ενεργειακό στραγγαλισμό της Κίνας, τον έλεγχο των Ρωσικών εξαγωγών, των οποίων τον έλεγχο επανάκτησε η Ρωσία, και πιθανώς την ενεργειακή σύγκρουση μεταξύ των δύο γιγάντων.

Η πολιτική του κάθε κόμματος χαράσεται μέσα από "think tanks" που απαρτίζοται από πολιτικούς τεχνοκράτες και επιχειρηματίες. Έτσι τα προηγούμενα 8 χρόνια βιώσαμε την ατζέντα των Neoconservatives του Paul Wolfowitz και του American Enterprise Institute.

Τώρα λοιπόν πίσω από το Δημοκρατικό κόμμα φαίνεται να κρύβονται και πάλι τα συμφέροντα της Rockefeller Trilateral Commission και του George Soros. Όμως θα ήταν λάθος να νομίσουμε ότι η επιρροή αυτών των ανθρώπων περιορίζεται στο Δημοκρατικό κόμμα. Μπορεί τα προηγούμενα χρόνια ο George Soros να δήλωνε ότι σκοπός του ήταν η ανατροπή του Bush, αλλά στην πράξη ο κ. Soros ήταν αυτός που πήρε τον έλεγχο της πλούσιων ορυχείων της Τρέπκα πριν την ανεξαρτητοποίησή του Κοσσυφοπεδίου επί Προεδρίας Bush! Στην ουσία οι κινήσεις Bush εξυπηρετούσαν τα σχέδια του Soros και των διαθνών συνεργατών διότι εξασφάλισαν τον έλεγχο του Iraq και του Αφγανιστάν, στερόντας έτσι από την Κίνα ακόμη μια πηγή πετρελαίου, και φέρνοντας πιο κοντά τις ΗΠΑ στο Ιράν και τα νώτα της Ρωσίας. Οι Ρεπουμπλικάνοι προετόιμασαν λοιπόν το πεδίο για την εξάπλωση στο Πακιστάν και την κεντρική Ασία.

Περιέργως, ο Obama κέρδισε τις εκλογές με την υπόσχεση της απόσυρσης στρατευμάτων από το Ιράκ και της μείωσης της στρατιωτικής ηγεμονίας που έντονα ζητόυσε η φελελέυθερη κονωνία του Αμερικανικού λάου. Όμως αντίθετα με κάθε αριστερίζουσα ιδέα ο Ομπάμα υποστηρίζει την δημιουργία Πολιτοφυλακής όπου κάθε Αμερικανός πολίτης θα υπηρετεί αναγκαστικά για τρεις μήνες!

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι λίγους μόλις μήνες μετά την εκλογή Ομπάμα, κάνουν την εμφάνισή τους σχέδια αποσταθεροποίησης στο Ιράν και την Κίνα. Στην Κίνα μάλιστα τα σχέδια αυτά εμπλέκουν Τουρκμενική μειονότητα, και την εμπλοκή της Άγκυρας. Τυχαίο δεν είναι επίσης το γεγονός ότι μια από της πρώτες χώρες που επισκέφθηκε ο Πρόεδρος Obama κατά την έναρξη της θητείας του ήταν η Τουρκία;

Η αντιπαράθεση με την Κίνα είχε ήδη δρομολογηθεί από την κυβέρνηση Clinton, μεσώ του βοβμαρδισμού της Κινέζικης πρεσβείας στο βελιγράδι το 1998, τη ρίξη με αφορμη τις κατηγορίες κατασκοπίας, μια σειρά από εντονη αντικινεζική πληροφόρηση μέσα από τους NY Times το 1999 - εφημερίδα που πρόσκειται στην Δημοκρατική παράταξη, και την ένταση στις σχέσεις της Ταιβάν με την Κίνα του 1999. H ένταση συνεχίστηκε και το 2001 είχαμε το δυστύχημα με την σύγκρουση Κινέζικου μαχητικού με Αμερικανικό κατασκοπικό αεροπλάνο στο Νότιο Κινεζικό πέλαγος.

Μια στρατιωτική αντιπαράθεση με τα μεγαθήρια δεν είναι ευνοική για τις ΗΠΑ για δύο λόγους: Πρώτον, ο άποτρεπτικός ρόλος των πυρινικών οπλοστασίων και δεύτερον, η οικονομική επεξάρτηση, ειδικά μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ: Οι Κινέζοι στηρίζουν το δολλάριο αγοράζοντας δισεκατομύρια δολλάρια στην διεθνή αγορά, και οι Αμερικανοί αγοράζουν Κινέζικα προιόντα. Έτσι η αντιπαράθεση είναι πιθανό ότι θα λάβει χώρα με έμμεσο τρόπο εμπλέκωντας τρίτες χώρες και πιέζοντας τα όρια της σφαίρας επιρροής.


Η διπλωματική στάση της Ελλάδας και της Τουρκίας


Τα τελευταία χρόνια οι Κινέζοι έχουν επεκταθεί οικονομικά στις χώρες τις Ανατολικής Ασίας, επενδύοντας σε κόμβους εμπορίου που θα τους επιτρέψουν την εύκολη πρόσβαση στις πλούσιες αγορές τις Δύσης και τις αναδυόμενες αγορές της νότιας Ασίας εντείνοντας έτσι την αντιπαράθεση και με την Ινδία. (Για περισσότερα εδώ). Από την άλλη οι Ρώσοι ανέκτησαν τον έλεγχο των πηγών ενέργειας και τώρα επεκτείνουν ενεργειακό κύκλωμα τους στην Ευρώπη και την Ασία.

Πρόσφατα η Ελλάδα έκανε δύο κινήσεις που την ενέταξαν στα γεωστρατηγικά σχέδια της Ρωσίας και της Κίνας. Σύναψε την συμφωνία με την Ρωσία για τον αγωγό South Stream και παραχώρησε την διαχείρηση των σταθμών εκφόρτωσης των Ελληνικών λιμανιών στην Κινέζικη Cosco. Επιπλέον αντιτάχθηκε στους Αμερικανικούς σχεδιασμούς θέτοντας βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Επιλέον η Ελλάδα έχει αρχήσει να αγοράζει Ρωσικά οπλικά συστήματα. Σίγουρα οι κινήσεις αυτές δεν συμβαδίζουν γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς των δύο Αμερικανικών κομμάτων.
Η Τουρκία επίσης παίζει ένα παράλληλο παιχνίδι προσβλέποντας στον νότο τον έλεγχο των πετρελαιοπηγών του Κιρκούκ και στον βορά την συνεργασία με Αμερικανούς αλλά και τους Ρώσους στην παροχή ενέργειας προς την Δύση. Για ποιό λόγο όμως οι Τούρκοι φέρονται να ανακτούν την εύνοια της νέας Αμερικανικής κυβέρνησης, σε αντίθεση με την Ελλάδα που βλέπει τα δικά της συμφέροντα να βουλιάζουν;

Από γεωστρατηγικής σήμασίας και οι δύο χώρες είναι αρκετά σημαντικές. Η Ελλάδα θα μπορούσε να ελέγχει την δίοδο στην Μάυρη Θάλασσα στον ίδιο βαθμό με την Τουρκία. Η Ελλάδα και η Τουρκία παρέχουν και οι δύο από μια υψίστης σημασίας στρατιωτική βάση στο ΝΑΤΟ (Σούδα, Incirlik) Και οι δύο χώρες αποτελούν εμπορικό κομβικό σημείο. Τέλος ξοδεύουν αστρονομικά ποσά σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Η μόνη διαφορά είναι το μέγεθος της οικονομίας αλλά αυτό ενδιαφέρει περισσότερο τους Ευρωπαίους παρά τους Αμερικανούς.
Που οφείλεται λοιπόν η διαφορά στάσης;

Σε αντίθεση με την Ελλάδα που τα έχει προσφέρει όλα στους Αμερικανούς δίχως αιτήματα (βάση στην Σούδα, Κυπριακό, Αλβανία, λιμάνι Θεσσαλονίκης, Τουρκική και Αλβανική ευρωπαική πορέια κτλ.) η Τουρκία επιζητά ανταλλάγματα για κάθε παραχώρηση της. Έτσι το 2003 ζητούσε τεράστια αποζημείωση για την παραχώρηση της βάσης του Incirlik. Αντίστοιχα το 2008 η Τουρκία δεν επέτρεψε στον Αμερικανικό στόλο να πλεύσει στην Μαύρη Θάλασσα, θέλοντας να διασφαλίσει την σχέση της με την Ρωσία, απαιτώντας έμμεσα Αμερικάνικα ανταλλάγματα για την διασφάλιση της συνεργασίας της. Εξάλλου οι Τούρκοι γνώριζαν ότι σε μισό έτος με την εκλογή Obama θα εξανεμίζονταν οι ψυχρές σχέσεις που ακολούθησαν την άρνηση παραχώρησης του Incirlik στις επιχειρήσεις κατά του Ιράκ.

Η διαφορά λοιπόν εντοπίζεται στην στάση των πολιτικών, με την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτικών να νοιάζονται περισσότερο για το προσωπικόσυμφέρον παρά το συμφέρον της χώρας τους. Ίσως κάποιοι να δυσανασχετίσουν με αυτό που θα πω, αλλά πολλές φορές διαιρωτούμαι μήπως είναι καιρός να εξετάσουμε αν τα δείγματα εθνικοφροσύνης και διπλωματίας των γειτόνων μας αξίζει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψιν ως προς την δική μας στάση στο γεωστρατηγικό παιχνίδι που λαμβάνει χώρα γύρω μας.

Ελληνόψυχος

Read more...

Οι μάγοι της J.P. Morgan αποπλήρωσαν $25 δις σε 10 μήνες και σημειώνουν ρεκόρ κερδών!

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009

Τον Οκτωβριο του 2008 η Αμερικανική επενδυτική τράπεζα J.P. Morgan Chase δεχόταν κυβερνητικό δάνειο ύψους $25 δις για να τα "βγάλει πέρα".

Εννέα μήνες αργότερα η J.P. Morgan Chase έχει ήδη ξεπληρώσει το δάνειο και καταγράφει ρεκόρ κερδών!

Το τρίμηνο που πέρασε, τα κέρδη της ανήλθαν στα $2,72 δις με αποδοχές $27,7 δις. Τα κέρδη σημείσαν άνοδο της τάξεως του 36% και οι αποδοχές 41%!

Δεν είναι όμως οι μόνοι. Η Goldman Sachs σημείωσε $3,44 δις κέρδη στο δεύτερο τρίμηνο! Τα κέρδη ξεπέρασαν κάθε προσδοκία στην Wall Street.

Αυτοί που φαίνεται ότι βρίσκονται ακόμη σε ύφεση είναι οι καταναλωτές μιας και οι ζημείες στο τμήμα πιστωτικών καρτών της τράπεζας ανέβηκαν από τα $250 εκ την αντίστοιχη περσινή περίοδο στα $672εκ φέτος. Η άνοδος αυτή προέρχεται από την αδυναμία των καταναλωτών να πληρώσουν τα χρέη τους. Επίσης, το τμήμα οικονομικών υπηρεσιών σημείωσε σχεδόν μηδενικά κέρδη σε σχέση με τις περσινές εντυπωσιακές επιδόσεις.

Το τμήμα των στεγαστικών δανείων παρουσιάζει σημάδια εξομάληνσης αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται σε ύφεση.

Είτε λοιπόν οι μάγοι του Επενδυτικού τομέα έκαναν και πάλι το θαύμα τους, είτε τουλάχιστον για κάποιους η χρηματοπιστωτική κρίση ήταν... "οφθαλμαπάτη"!

Κάποιες από αυτά τα κέρδη πιθανώς να οφείλονται στην ανάκαμψη κάποιων εταιρίων που αγοράστηκαν από την J. P. Morgan σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές λόγω επικείμενης πτώχευσης όπως η Bear Stearns Cos. Τα χρήματα του Αμερικανικού δημοσίου να χρησιμοποιήθηκαν σε τέτοιου ήδους "επενδύσεις-ευκαιρίες" με το σκεπτικό να "σωθεί" η Bear μέσω της αγοράς της από την J.P. Morgan; Χαρακτηριστικά η J.P. Morgan αγόρασε την Bear Stearns Cos στην τιμή των $2 ανά μετοχή όταν την προηγούμενη της αγοράς οι μετοχές της κυμαίνονταν γύρω στα $30 στο χρηματηστήριο. Η αγορά κόστισε $236 εκ. και μάλιστα έγινε με κρατική επιδότηση! Πηγή

Άξιο απορείας τι θα κάνουν οι Ελληνικές τράπεζες με τα πακέτα "στήριξης" που λαμβάνουν;

Πάντως στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν το φαινόμενο αναλυτές μας διαβεβαιώνουν τώρα ότι οι δύο μεγάλες επενδυτικές τράπεζες είχαν κάνει τις σωστές επενδυτικές επιλογές (positioning) που τους επέτρεψαν να έχουν ταχύτατη ανάκαμψη.

Παρόλα αυτά φαίνεται ότι οι "μάγοι" του επενδυτικού τμήματος δεν μπόρεσαν να εντυπωσιάσουν αρκετά την αγορά μετοχών και η τιμή της μετοχή της τράπεζας υποχώρησε αντί να σημειώσει άνοδο. Γενικότερα οι τραπεζικές μετοχές συνεχίζουν να δέχονται πίεση.

Εν καιρό της υποτιθέμενης κρίσης μια φράση που πιθανώς να έρχεται στο μυαλό είναι :"Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται".

Πληροφορίες από το BBC και το ΑP

Ελληνόψυχος

Read more...

Περιστρεφόμενη πόρτα

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Της κ. Λώρη Κέζα |
Δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ
Τρίτη 14 Ιουλίου 2009

Ευρωπαϊκή συμπεριφορά είναι να αναγνωρίζεις ένα πρόβλημα και να το κάνεις πάσα στον γείτονά σου. Ετσι έκαναν οι συγκάτοικοί μας στην Ενωση και υπάρχουν ενδείξεις ότι πράξαμε το αυτό. Ο κ. Πρ. Παυλόπουλος ως βέρος Ευρωπαίος ενέπνευσε ένα κύμα φυγής, κοινώς ξαπόστειλε τους λαθρομετανάστες πέρα από τα σύνορα, πιθανότατα στον Βορρά. Οταν μπήκαν οι μπουλντόζες στον καταυλισμό της Πάτρας δεν βρήκαν αντίσταση, διότι οι άνθρωποι είχαν πάρει των ομματιών τους και βουρ για Βουλγαρία. Η γείτων γίνεται φιλική με τους λάθρα εισερχομένους, λάθρα διαβιούντες. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να δοθεί λύση- μια λύση που κρίνεται και θα κριθεί. Η κοινωνία της Πάτρας ήταν διχασμένη την τελευταία δεκαετία. Ορισμένοι ζητούσαν αστυνομική βία και εκδιωγμό, άλλοι έβλεπαν την ανθρωπιστική διάσταση, λύγιζαν στη θέα των καταφρονεμένων. Σήμερα όμως είναι μια άλλη μέρα και πέρα από την ιδεολογία ή τα συναισθήματα δεν υπάρχει κάτοικος της Αχαΐας να πει «κρίμα, βρε παιδί μου, τελέψαν οι κουράδες». Με το χέρι στην καρδιά, κανείς δεν χαίρεται όταν η γειτονιά του γίνεται απόπατος, όταν κάτω από το μπαλκόνι του κοιμούνται εκατοντάδες ψειριασμένοι άστεγοι.

Σε μια κοινωνία σαν την ελληνική όπου τους κανόνες του ορθού καθορίζουν όσοι έκαναν αντίσταση ακούγοντας Μίκη στο Παρίσι, θεωρείται ντροπή να λέει κανείς την αλήθεια, δηλαδή ότι ενοχλείται από την υποβάθμιση της ζωής του. Οι προσωπικές καταθέσεις θεωρούνται «λαϊκισμός». Οσοι εξετάζουν όλες τις παραμέτρους και αμφισβητούν την πιθανότητα ενσωμάτωσης όλων των ξένων, χαρακτηρίζονται «ακροδεξιοί». Ακόμη και η χρήση της λέξης «λαθρομετανάστης» αντιμετωπίζεται με καχυποψία. Εκείνοι που νέμονται τα παράσημα της Αριστεράς βάζουν στο στόχαστρο τις απαιτήσεις των πολιτών που δεν ανήκουν σε μειονότητα. Είναι γουρούνι όποιος θέλει μια καθαρή γειτονιά, είναι φασίστας όποιος φοβάται μόλις νυχτώσει, είναι κατάπτυστος εκείνος που κλαίγεται επειδή χάνει την αξία το διαμερισματάκι του. Οι μεταπολιτευτικοί κήνσορες επέβαλαν κανόνες αλτρουισμού και υποκρισίας ίσως επειδή τον λαθρομετανάστη τον είδαν μόνο στην τηλεόραση. Μιλάνε για την παραλιακή της Πάτρας χωρίς να έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους- και αν το πάτησαν ήταν για λόγους κοινωνικού τουρισμού. Η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για τον καταυλισμό περιφρόνησε την καθημερινότητα των Πατρινών. Αναφέρεται σε «κτηνωδία εισβολής αστυνομικών δυνάμεων» χωρίς να εξετάζει την ανασφάλεια στην οποία είχαν καταδικαστεί οι κάτοικοι της πόλης. Το καθεστώς της βίας και της ανομίας που είχε εγκατασταθεί στο λιμάνι, οι κλοπές, οι επιθέσεις στους περαστικούς, δεν αντιμετωπίζονται ως κτηνωδία. Η ανακοίνωση λέει ότι «δεν υπήρξε κανένα ίχνος ευαισθησίας», ομιλεί «για δικαίωμα στέγασης και ανθρώπινα δικαιώματα». Δεν αντιλέγουμε, όλοι έχουν ανθρώπινα δικαιώματα, έχουν οι ξένοι, έχουν και οι ημεδαποί. Είπε και άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ στην ανακοίνωση, με το σύνηθες γλωσσικό πατρόν. Ζήτησε παραίτηση υπουργού «προτού ο φανατισμός με τον οποίο προωθεί την ακροδεξιά ατζέντα της ΝΔ γκρεμίσει και τα τελευταία υπολείμματα τους κράτους δικαίου». Είναι προφανές ότι μαζί με την Ακροδεξιά μεγαλώνει και η αφελής Αριστερά, που σε όλα δίνει μια ροζ διάσταση. Οι ξένοι, λένε, καλλιέργησαν την ελληνική γη. Οι ξένοι έχτισαν πέτρινες πεζούλες και καθάρισαν τα σπίτια μας. Ξεχνούν ότι τους ξένους τους πληρώσαμε με τα μισά του κανονικού μεροκάματου και τους εκμεταλλευτήκαμε κανονικότατα. Βάζοντας όμως έναν νοσταλγικό τόνο στην αφήγηση νομίζουν ότι ανατρέπουν την αλήθεια.

Στην Πάτρα κατοικούσαν σε χαρτόκουτες ως και 3.000 άτομα που δεν βρήκαν δουλειά ούτε θα έβρισκαν ποτέ. Γυρόφερναν την απελπισία τους. Η ιδέα για κέντρα φιλοξενίας κρίθηκε καρατζαφερική. Η ιδέα της επαναπροώθησης στις πατρίδες χαρακτηρίστηκε φασιστική. Αυτοί οι εύκολοι αφορισμοί δεν αλλάζουν την αλήθεια. Η Ελλάδα ήταν «περιστρεφόμενη πόρτα», όσοι έμπαιναν στροβιλίζονταν χωρίς δυνατότητα εξόδου. Στην επιχείρηση της Πάτρας εντοπίστηκαν 44 ανήλικοι που θα οδηγηθούν σε κέντρο φιλοξενίας, 15 ενήλικοι με χαρτιά που φιλοξενούνται σε ξενοδοχείο και 15 παράνομοι που πήγαν στην Ασφάλεια. Είναι προφανές ότι όταν οι αριθμοί είναι τέτοιοι, διψήφιοι, οι χειρισμοί είναι καλύτεροι. Για 15 άτομα μπορεί να βρεθεί ξενοδοχείο, για 1.500 κομματάκι δύσκολο.

Σε λίγο καιρό οι Πατρινοί θα νομίζουν ότι τον καταυλισμό τον είδαν στον ύπνο τους. Ηταν εφιάλτης. Οσοι πουν ότι ήταν ένα όνειρο και θα ήθελαν να το ξαναζήσουν, είναι ή ψεύτες ή αφελείς αριστεροί, που γνωρίζουν τις συγκρούσεις των πολιτισμών μόνο μέσα από τις σελίδες του Τσβετάν Τοντόροφ.

Read more...

Η συγχρονη "Οδύσσεια" των Μαροκινών... κείμενο: Eλευθεροτυπία, Αφήγηση: Άδωνις

κείμενο: Eλευθεροτυπία
Αφήγηση: Άδωνις Γεωργιάδης

Στα χνάρια του πολυμήχανου Οδυσσέα, οι Μαροκινοί έχασαν τον δρόμο προς την Ευρώπη. Το κύμα της Μεσσογείου τους ξέβρασε σε μια ερημική ακτή της... Σάμου! Μια δραματική ιστορία!

Προηγείται σχόλιο για τον αγαπητό κ. Περικλή Κοροβέση.

Read more...

Ο Άδωνις πέρι Υπουργών, ΕΥΠ, Τρομοκρατίας, ΠΑΣΟΚ-Τρομπούκη, Κρατικών έργων, ΓΑΠ-Τσουκάτου

Μια εκπληκτική ομιλία με θέματα που πρέπει να απασχολήσουν όλους τους Έλληνες!





Read more...

Η αποπομπή του διοικητή της ΕΥΠ αμαυρώνει εκ νέου την εικόνα της Ν.Δ..

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009


Όπως όλοι μάθαμε, ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Προκόπης Παυλόπουλος αντικατέστησε αιφνιδιαστικά τον διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.), πρέσβη Ιωάννη Κοραντή. Η αντικατάσταση του μετά από πενταετή παραμονή στην θέση αυτή ήταν απρόσμενη και έρχεται την στιγμή που η υπηρεσία συνέβαλε ουσιαστικά στην εξάρθρωσή μιας από τις πιο επικίνδυνες εγκληματικές ομάδες της χώρας μας. Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να αποδίδει μνείες στην επιτυχία της ΕΥΠ και της ΕΛ.ΑΣ., τιμωρεί την υπηρεσία με καθαίρεση της ηγεσίας της!

Οι ουσιαστικοί λόγοι που οδήγησαν στην αντικατάσταση του κ. Κοραντή δεν έγιναν γνωστοί πέρα από κάποιες τυπικές εξηγήσεις. Όμως αυτού του είδους οι κυβερνητικές κινήσεις εξακολοθούνται κατα συρροήν και εντάσσονται σε μια σειρά πολιτικών μεθοδεύσεων σε ζητήματα δικαιοσύνης όπως: το φετινό κλείσιμο της βουλής και η παραγραφή των σκανδάλων της Siemens, η συγκάληψη της υπόθεσης της Μονής Βατοπεδίου, και οι παρεμβάσεις στην υπόθεση Παυλίδη.

Γιατί όμως εννοχλήθηκε η κυβέρνηση από την ηγεσία της ΕΥΠ; Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι λέγεται κεκλεισμένων των θυρών. Παρολα αυτά η πιθανότερη εξήγησή βρίσκεται ίσως στο περιεχόμενο των τηλεφωνικών συνδιαλλέξεων των μελών της σπείρας Βλαστού που υπέκλεψε και κοινοποίησε η Ε.Υ.Π.. Σε αυτές αναφέρθηκαν τα ονόματα κυβερνητικών στελεχών όπως του κ Καμμένου, του κ. Μαρκογιαννάκη, και γνωστών επιχειρηματιών.

Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα τα ΝΕΑ ο κ. Κοραντής εξηγεί ότι:

«Μου ανέφερε πως παύομαι από τη θέση μου. Επικαλέστηκε την ανάγκη να ηγηθεί της υπηρεσίας ένας πρώην δικαστικός και μου ανέφερε τα όσα αναφέρονται στο προεδρικό διάταγμα του 2008 για την τοποθέτηση εισαγγελέα στην υπηρεσία. Του είπα πως αυτό δεν σχετίζεται με την υπόθεση και εν πάση περιπτώσει, αν αυτή ήταν η πρόθεσή του, για ποιο λόγο στις 22 Νοεμβρίου 2008, όταν έληξε η 4ετής μου θητεία στη διοίκηση της ΕΥΠ, ο ίδιος μου την ανανέωσε επ΄ αόριστον;»


και συνεχίζει:

«Δεν θα έκανα ποτέ κοπτοραπτική στο υλικό των ακροάσεων»
«Δεν θα επέτρεπα ποτέ την παραποίηση στοιχείων της δικογραφίας. Φαντάζεστε τι θα γινόταν όταν η υπόθεση φτάσει στα δικαστήρια και ένας δικηγόρος αποκαλύψει πως ενώ το ηχογραφημένο υλικό είναι διάρκειας 2 λεπτών, λείπουν 5 δευτερόλεπτα από αυτό; Τι θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε τότε;»,

Φαίνεται λοιπόν πως η Νέα Δημοκρατία προτιμά να χρεωθεί την εικόνα μιας κυβέρνησης που συγκαλύπτει τα σκάνδαλα στην προσπάθεια της να καλύψει πρόσωπα και καταστάσεις που δρουν στο παρασκήνιο. Με άλλα λόγια, η προτεραιότητα της ΝΔ δεν είναι η εικόνα της αλλά η προστασία των συμφερόντων του παρασκήνιου. Αυτό τουλάχιστον υποδηλώνουν τα γεγονότα.

Περιττό να αναφερθούμε στις πιθανές επιπτώσεις της κίνησης Παυλόπουλου επί του ηθικου και της αποτελεσματικότητας της υπηρεσίας...

Read more...

Αυτοί είναι οι λαθρομετανάστες του "κ." Παυλόπουλου. Απολαύστε!

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2009

Read more...

Όταν η αθλιότητα, η αμορφωσιά, η διαφθορά και η ανηθικότητα φορούν τον μανδύα της δημοσιογραφίας


του Σάββα Καλεντερίδη
Η εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, την ημέρα που έχει ως κύριο άρθρο της το ζήτημα της διαφθοράς, σε άλλη σελίδα της δημοσιεύει ένα άθλιο και κατάπτυστο άρθρο υπό τον τίτλο "Η αργκό των κακοποιών και οι κώδικες των μυστικών υπηρεσιών" που υπογράφει η δημοσιογράφος Μαριλή Μαργωμένου.

Αν και έχουμε δεχτεί τόνους λάσπης από "δημοσιογράφους" που, προφανώς, εκτελούσαν εντολές των κέντρων στην Ελλάδα και το εξωτερικό που διέπραξαν το έγκλημα της παράνομης σύλληψης και παράδοσης του Οτζαλάν στους Τούρκους διώκτες του, σε καμμία περίπτωση δεν απαντήσαμε με επιστολή ή δημοσίευμα, γιατί ήταν σε εξέλιξη η διαδικασία συγγραφής και έκδοσης του βιβλίου μας "Παράδοση Οτζαλάν, Η Ώρα της Αλήθειας", με το οποίο δόθηκαν οι πρέπουσες απαντήσεις σε όλους και σε όλα και για το οποίο βιβλίο, ανάμεσα σε δεκάδες δημοσιεύματα-κριτικές, δεν υπάρχει ούτε μια κριτική που να αντικρούει αυτά που αναφέρονται στο βιβλίο.

Τη φορά όμως αυτή, μετά από πολύ σκέψη, αποφασίσαμε να απαντήσουμε, γιατί η αθλιότητα και η ανηθικότητα ξεπερνούν κάθε όριο.

Πρώτον, η επιλογή της δημοσιογράφου να βάλει στην ίδια σειρά και στο ίδιο τσουβάλι τους μαφιόζους-κακοποιούς και τους τρομοκράτες, με εκείνους που υπηρετούν στις μυστικές υπηρεσίας της πατρίδας μας και ΟΧΙ ΑΛΛΩΝ ΧΩΡΏΝ, ΌΠΩΣ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΩΝ ΗΠΑ, δηλαδή ανθρώπους που κατά σύστημα καταπατούν το νόμο και εγκληματούν σε βάρος της κοινωνίας και της πατρίδας, όπως είναι οι μαφιόζοι και οι τρομοκράτες, με ανθρώπους, αξιωματικούς ή πολιτικό προσωπικό, που υπηρέτησαν ή υπηρετούν αθόρυβα και έντιμα την πατρίδα, με τεράστιο κόστος για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και πολλές φορές με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής, συνιστά ολίσθημα που αποτελεί τον ορισμό της αθλιότητας και της κατάφορης αδικίας.

Δεύτερον, ξεπερνώντας, με όποια δυσκολία, την επιλογή αυτή, του τσουβαλιάσματος δηλαδή, η αναφορά στις συνομιλίες μεταξύ του υπουργείου εξωτερικών και της πρεσβείας της Ελλάδος στην Κένυα, την περίοδο που διαδραματίζονταν η υπόθεση Οτζαλάν και η επίρριψη της ευθύνης της επιλογής των "κωδικών" στην ΕΥΠ και συγκεκριμένα στον υπογράφοντα, συνιστά δεύτερο ολίσθημα, αφού ποτέ δεν έλαβα μέρος στις τηλεφωνικές συνομιλίες που αναφέρεται η κ. Μαργωμένου, τις οποίες τηλεφωνικές συνομιλίες έκαναν αποκελιστικά και μόνον διπλωμάτες. Αν η κ. δημοσιογράφος έρριχνε μια ματιά στην έκθεση Κωστούλα, δεν θα έκανε αυτό το ολίσθημα, που πλήττει μια υπηρεσία του ελληνικού κράτους και καταρρακώνει την τιμή και την υπόληψή μου.

Τέλος, θα κλείσουμε με τις ευθύνες των αρμοδίων της εφημερίδας στο εν λόγω θέμα. Αν μη τι άλλο, είναι ανακόλουθο και άκρως υποκριτικό να έχουμε αφιερώσει το κύριο άρθρο μας σε θέματα διαφθοράς, ηθικής και αγωνίας για την πορεία της κοινωνίας και της πατρίδας και την ίδια στιγμή, σε μια άλλη σελίδα, με τέτοιου είδους δημοσιεύματα να διευρύνουμε τις έννοιες της ανηθικότητας, της αθλιότητας και της εθνικής-ιδεολογικής διαφθοράς και μετά τις σακούλες με τα μαύρα χρήματα και τις φημολογούμενες διασυνδέσεις δημοσιογράφων με ξένες υπηρεσίες, όπως π.χ. τη CIA, να ταυτίζουμε την έννοια της δημοσιογραφίας με την κακία, την αμορφωσιά, την ανηθικότητα, την αθλιότητα και την αντεθνική συμπεριφορά .
Αιδώς..

Πηγή: Ινφογνώμων Πολιτικά


Σχόλιο ΕΨ:

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και ο ΣΚΑΙ αποτελούν μέσο προπαγάνδας στην υπηρεσία της Εθνικής αποδόμησης. (Ένα "συμβολικό" δείγμα, και περισσότερα)

Οι υπόλοιποί δεν υστερούν σε αυτή την προσπάθεια αλλά ο οίκος Αλαφούζου έχει το πλεονέκτημα του ότι περιβάλλεται από ένα πέπλο κεντροδεξιάς εγκυρότητας. Βέβαια αυτό δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσει. Όταν μάλιστα οι θέσεις των νεοφιλελεύθερων ψευδοπροοδευτικών πολιτικών και στα δύο μεγάλα κόμματα συμβαδίζουν με αυτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσοι έχουν ανοικτά τα μάτια ας καταλάβουν ότι με κάποιες ελάχιστες έξαιρέσεις, οι αρθρογράφοι της ΚΑΘΗΡΙΝΗΣ και των λοιπών εφημερίδων θα αδράξουν κάθε ευκαιρία για να σπιλώσουν τους εθνικούς θεσμούς. Είτε πρόκειται για την Ιστορία, είτε για τα σώματα ασφαλείας και την Ε.Υ.Π.. Η αποδυνάμωση των εθνικών θεσμών ενισχύει την δύναμη των λιγοστών αλλά παντοδύναμων βαρώνων που ελέγχουν την ενημέρωση, και μεγάλο μέρος της οικονομίας. Επιπλέον εξυπηρετεί γεωστρατηγικά συμφέροντα τρίτων.

Read more...

Η εκπομπή του κ. Νίκου Χατζηνικολάου στην υπηρεσία της νομιμοποίησης των λαθρομεταναστών.

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2009

Στις 6 Ιουλίου η εκπομπή του "Πρόσωπο με Πρόσωπο" του κ. Νίκο Χατζινικολάου, πρόβαλε μια εκπομπή με θέμα το πρόβλημα της Λαθρομετανάστευσης.

Η εκπομπή αυτή όμως δεν ασχολήθηκε με το πως θα αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της παράνομης εισόδου και της επαναπροώθησης των εν Ελλάδι λαθρομεταναστών. Αντίθετα, κύριο μέλημα της εκπομπής ήταν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι λαθρομετανάστες στην Ελλάδα. Ειδικά σε ότι αφορά την προσπάθεια τους να αποκτήσουν πολιτικό άσυλο. Κυρίως δε τα φαινόμενα της εκμετάλευσης τους από Έλληνες.

Φυσικά τα ίδια προβλήματα με την γραφειοκρατία αντιμετωπίζουν και οι Έλληνες καθημερινά. Στην εκπομπή παρεβρέθει και ο υφυπουργός Ναυτιλίας κ. Πάνος Καμμένος. Αναφορικά λοιπόν θα προσθέσω ότι τα ίδια φαινόμενα με άτομα που παρέχουν διευκολύνσεις σε γραφειοκρατικά ζητήματα συναντά κανείς στο τελωνείο του Πειραιά. Επιπλέον, καθημερινό σε όλες τις υπηρεσίες είναι το φαινόμενο ατόμων που μπάνουν από την "πίσω πόρτα" με δεκάδες αιτήσεις παρακάμτοντας τις σειρές αναμονής και το πρωτόκολο.

Ο κ. Χατζινικολάου όμως δεν ενδιαφέρεται για τα ίδια προβλήματα των Ελλήνων πολιτών αλλά μόνο όταν μπλέκουν με την παραγραφειοκρατία οι λαθρομετανάστες.

Επιπλέον πρέπει να σταθούμε στην προσπάθεια του προέδρου της ΓΣΕΕ να μας γαλουχήσει για την ορολογία που θα πρέπει να χρησιμοποιούμε όταν αναφερόμαστε σε λαθρομετανάστες. Σύμφωνα με τον κ. Παναγόπουλο, δεν θα πρέπει να τους αποκαλούμε λαθραίους! Αυτή είναι μια συντονισμένη προσπάθεια που συντελείται εδώ και καιρό στα μέσα ενημέρωσης που προσπαθούν μέσω ορισμών να βαπτίσουν όλους τους λαθρομετανάστες ως πρόσφυγες!

Πρέπει να τονίσουμε ότι τέτοιες εκπομπές εξυπηρετούν την ατζέντα της Αριστεράς, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που επιζητούν την νομιμοποίηση όλων των λαθρομετανάστων. Οι διαδικασίες νομιμοποίησης ήταν το μοναδικό ζήτημα που θίχτηκε δίχως να ασχοληθούν με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Έλληνας πολίτης από την λαθρομετανάστευση και κυρίως τον μελλοντικό κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο Εθνικός ιστός.

Παρακαλώ δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο δεύτερο μέρος του παρακάτω αποσπάσματος της εκπομπής (7ο λεπτό). Ο καλεσμένος ευρωβουλευτής του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. κ. Νίκος Χούντης επιχειρεί να διαστρεβλώσει το πρόβλημα για το οποίο ο Ελληνικός λαός έδωσε εντυπωσιακά ποσοστά στον ΛΑ.Ο.Σ. και πίεσε την κυβέρνηση να λάβει επιτέλους κάποια μέτρα. To "θέμα"για το οποίο γίνεται λόγος είναι η παρουσία υπέρογκου αριθμού λαθρομεταναστών στην χώρα. Ο κ. Χούντης αντί αυτού φέρνει στο προσκήνειο το "θέμα" της νομιμοποίησης τους. Με άλλα λόγια, καπηλεύεται την αγανάκτηση του Έλληνα πολίτη για να προωθήσει την γνωστή ατζέντα του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Ο κ. Χατζηνικολάου συνδράμει στο εγχείρημα με έξυπνο τρόπο, διότι κάνει λόγο για μια αντίδραση της κυβέρνησης στο πολιτικό μύνημα των εκλογών που τώρα τίνει να ξεχαστεί. Με αυτή του την φράση κάνει "πάσα" στον κ. Χούντη ο οποίος οριζει αυτό το μύνημα ως αγανάκτηση των πολιτών στην έλλειψη νομιμοποίησης των λαθρομεταναστών.

Με αυτό το τέχνασμα καταφέρνουν να "επαναπροσδιορίσουν" την λαική έκφραση όπως αυτοί θέλουν. Αυτή η μεθόδευση παρατηρούταν καθόλη την διάρκεια της εκπομπής με εξαίρεση τις τοποθετήσεις του καθηγητή κ. Θεόδωρου Λιανού, και του κ. Πλεύρη.

Επιπλέον ο κ. Χούντης και άλλοι επιχειρήσαν να διατυπώσουν ότι η αστυνόμευση των συνόρων δεν είναι "σοβαρή" πολιτική, αλλά μόνο η ένταξη και η νομιμοποίηση αποτελεί "σοβαρή" λύση στο ζήτημα. H πλύση εγκεφάλου καλά κρατεί.

Βίντεο 1: Χατζηνικολάου/Χούντης




Βίντεο 2: Παναγόπουλος



Σχόλιο: To ότι υπάρχουν Έλληνες κακοποιοί δεν σημαίνει ότι οι ξένοι δεν πρωταγωνιστούν στο έγκλημα! Το ότι νομιμοποιημένοι μετανάστες καταγγέλουν τους παράνομους το βλέπει σαν συνωμοσία των κυβερνώντων.


Τέλος στη εκπομπή συμμετείχε και η καθηγήτρια κ. Άννα Τριανταφυλλίδου, στέλεχος του ΕΛΙΑΜΕΠ. όπου προσπάθησε να μας πείσει ότι έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό λαθρομετανάστών στην Ευρώπη διότι... "δεν πολιτκογραφούμε" κανέναν. Με άλλα λόγια αν τους πολιτογραφήσουμε Έλληνες τότε αυτομάτως θα λυθεί το παρόν πρόβλημα! Τότε να δούμε πόσα εκατομμύρια θα μπαίνουν στην γη της επαγγελίας κάθε χρόνο με την ελπίδα της Ελληνοποίησης.

Πρόκειται για ακόμη ένα τέχνασμα που επιχειρεί να καθοδηγήσει υπογείως την κοινή γνώμη, εκεί που θέλουν αυτοί που ελέγχουν την ενημέρωση στην χώρα μας: Στην άμεση και καθολική νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών.

Read more...

Σαν την Αθήνα .. αλλή καμιά!

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2009

Πλούσιο ήταν to χθεσινοβραδινο δελτίο "τρέλας" για την πρωτέυουσα

-Άγνωστος με καπέλο και βερμούδα πυροβόλησε κατά διμοιρίας των ΜΑΤ στα Εξάρχεια.
Όλοκληρη διμοιρία, και ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έφτασαν στην περιοχή δεν μπόρεσαν να συλλάβουν τον άγνωστο που διέφυγε... ΠΕΖΟΣ!

-Λίγο πιο κάτω στην Ομόνοια άγνωστοι έκαναν drive-by. Τρεις αλλοδαποί τραυματίστηκαν.

-Πιο πέρα, 3 όροφοι του παλαιού Εφετείου λαμπάδιαζαν, και οι λαθρομετανάστες πετούσαν πέτρες και άλλα αντικείμενα κατά των .... πυροσβεστών!!!

-Στο Π. Φάληρο οι γνωστοί άγνωστοι αναρχο-γκαζάκηδες ξαναχτύπησαν. Αυτή την φορά στη πυλωτή της πολυκατοικίας που διαμένει ο ο πρώην υφυπουργός Εσωτερικών Παναγιώτης Χηνοφώτης.
Τις προάλλες επιχείρησαν να κάψουν τα γραφεία του ΛΑ.Ο.Σ. εν ώρα λειτουργίας σε κτίριο που φιλοξενεί φροντιστήριο με παιδάκια, και ιατρείο. Όταν κάποια ημέρα θα θρηνήσουμε θύματα από αυτές τις ενέργειες θα είναι ήδη πολύ αργά!

-Προχθές κακοποιοί σκότωσαν ιδιοκτήτη Προ-πο στην προσπάθεια τους να τον ληστέψουν.

-Την ίδια ημέρα βρέθηκε ένα πτώμα άγνωστου άνδρα σε ακάλυπτο χώρο.

-Αλλά και στην Θεσσαλονίκη, 5 άτομα προσπάθησαν "αλά Ζωνιανά" να ξηλώσουν ολόκληρο ΑΤΜ χρησιμοποιόντας φορτηγό.

-Το κέντρο της Αθήνας έχει τα χάλια του, και όλοι ασχολούνται με την αισθητική του νέου μουσείου της Ακρόπολης!

Ζούγκλα σπείρατε, ζούγλα θερίζετε!

Read more...

Ιραν: Επανάσταση, "Πράσινο" Πραξικόπημα, ή προίμιο Ισραηλινής επίθεσης;

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2009

Επί τρεις εβδομάδες απανταχού τα μέσα ενημέρωσης απασχολούνταν με τις διαδηλώσεις στο Ιραν. Το Ιράν είναι μια πολυ ίδιαίτερη χώρα. Μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη κουλτούρα που συνδιαζει στοιχεία του προισλαμικού παρελθόντος και του ισλαμικού φανταμενταλισμού.

Μια μικρή Ιστορική αναδρομή: Ο Αγγλο-Αμερικανικός παράγοντας

Είναι μια χώρα που επί δεκαετίες βρίσκεται στο στόχαστρο της Δυτικής ηγεμονίας. To 1951 η κυβέρνηση του δημοφιλή εθνικιστή ηγέτη Μοχάμεντ Μοσαντέγκ έσπασε την ηγεμονία της Αγγλίας επί της εκμετάλευσης των Ιρανικών κοιτασμάτων πετρελαίου, μεταφέροντας τον έλεγχο της Αγγλο-Ιρανικής εταιρίας πετραλαίου (η σημερινή BP) στο Ιρανικό κράτος.

Η κίνηση αυτή οδήγησε στην ανατροπή του Μοσαντεγκ από τις Αγγλο-Αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες και επανέφερε την εξουσία στον έλεγχο του Σάχη μέχρι το 1979. Οι λεπτομέρειες της επιχείρησεις "Αίας" έχουν καταγραφεί στην αναφορά της CIA που δημοσιέυτηκε από την εφημερίδα NY Times to 2000. Η αναφορά αυτή έχει πολλές παραλλήψεις σε σύγκριση με τα αρχεία των Βρτανικών μυστικών υπηρεσιών.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πρωταρχικό ρόλο στο πραξικόπημα έπαιξε η προπαγάνδα του BBC. Η συμβολή του BBC ήταν τόσο κεντρική που ο κώδικας που έδωσε το πράσινο φως για το πραξικόπημα μεταδόθηκε μέσω των ραδιοσυχνοτήτων του Ραδιοσταθμού!!! Πηγή BBC.

Η επανάσταση του 79’ ήταν το αποτέλεσμα της επιβολής ενός μοντέρνου τρόπου ζωής στην κοινωνία της χώρας από τον Σάχη. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν μπορέσε να αποδεχθεί τις αλλαγές που επιβλήθηκαν, καθώς και την δημόσια εικόνα του Σάχη. Επιπλέον, μεγάλες ήταν οι αντιδράσεις για την παραχώρηση της εκμετάλευσης των πλούσιων κοιτασμάτων πετρελαίου σε Αγγλικά συμφέροντα. Το καθεστώς του Σάχη ήταν σκληρό προς τους αντιφρονούντες και καταστέλλοντας τις αντιδράσεις μέσω της δράσης της μυστικής αστυνομίας SAVAK. Τέλος, συνέβαλε επίσης και το στρατηγικό σφάλμα των Αμερικανών οι οποίοι μετά το ξέσπασμα της επανάστασης επέλεξαν να επαναφέρουν τον Χομεινί στην χώρα. Ο Χομεινί όμως έκανε γρήγορα γνωστές τις Αντιαμερικανικές προθέσεις του κατά την διάρκεια της κατάληψης της Αμερικανικής πρεσβείας.

Η ομοιότητα των πρόσφατων γεγονότων με άλλες υποκινούμενες ανατροπές.

Ενώ οι ταραχές στο Ιράν συνεχίζονται, πρέπει να αναλογιστούμε έαν πρόκειται για πραγματικό ξεσηκωμό της πλειονότητας του λαού ή για υποκινούμενη «πράσινη» επανάσταση με την συμμετοχή μιας ελιτ της κοινωνίας. Πράσινο είναι το χρώμα του κόμματος της αντιπολίτευσης που ηγείται ο κ. Μουσάβι.

Η κατάσταση θυμίζει πρόσφατες εξεγέρσεις στην Σερβία, την Ουκρανία, και την Γεωργία, και έχει τα στοιχεία παρόμοια με την απόπειρα ανατροπής του Ούγκο Τσάβες στην Βενεζουέλα το 2002. Σελίδες ολόκληρες μπορούν να γραφούν για την κάθε χώρα ξεχωριστά αλλά θα επικεντρωθώ σε μια: Tην Βενεζουέλα, όπου η ιδιωτική τηλεόραση έπαιξε κεντρικό ρόλο στην απόπειρα του πραξικοπήματος. Τα γεγονότα έχουν καταγραφεί στο καταπληκτικό ντοκιμαντέρ “The television will not be televised“.

Η μέθοδος που ακολουθήθηκε από την αντιπολίτευση στην Βενεζουέλα με τις συνεχείς διαδηλώσεις και απεργίες θυμίζει κατά πολύ την παρούσα κατάσταση στο Ιράν. Οι στρατηγικές αυτές εντάσονται στο πλαίσιο των τατικών που έχει αναπτύξει το Albert Einstein Institute (AEI). H μέθοδολογία του ινστιτούτου έχει υιοθετηθεί και από την CIA Πηγή.

"When CIA realized how useful could the Albert Einstein Institution be, it brought Colonel Robert Helvey into play. An expert in clandestine actions and former dean of the Embassies’s Military Attachés Training School, "Bob" took Gene Sharp to Burma to educate the opposition on the non violent strategy for criticizing the cruelest military junta of the world without questioning the system."

Ο κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις χώρες είναι ο ορυκτός πλούτος. Τα μεταλεία της Τρέπκα στην Σερβία/Κοσυφοπέδιο που σήμερα διαχειρίζεται ο George Soros αντί του ομίλου Μυτηλιναίου, τα πετρέλαια στο Ιράν και την Βενεζουέλα, και τις διόδους αγωγών αερίου και πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Γεωργία και την Ουκρανία.

Τα προγραμμάτα αποσταθεροποίησης

Το σίγουρο είναι ότι οι Αγγλο-Aμερικάνοι συμμετέχουν ενεργά στην αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης του Ιράν. Πρόσφατα ο Πρόεδρος Ομπάμα δήλωσε με την γνωστή υποκριτική του ικανότητα ότι οι Η.Π.Α δεν αναμιγνύονται στα εσωτερικά θέματα ξένων χωρών και σε καμία περίπωση δεν υποκινούν τις ταραχές με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος στο Ιράν. Βίντεο. Όμως οι πληροφορίες διαψεύδουν τα όμορφα λόγια του κ. Ομπάμα. Η Αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει ενεργά στην αποσταθεροποίηση του Ιράν. Σύμφωνα με δημοσίευμα της έγκυρης Washington Post, η Αμερικανική κυβέρνηση ξόδεψε 75 εκ. δολ το 2007 και ανακοίνωσε ότι η χρηματοδότηση θα αυξανόταν στα 100 εκ δολ. για προγράμματα που προωθούν την “δημοκρατία“ στο Ιραν. Παρόμοιο άρθρο εμφανίστηκε στο ABC news.

Επιπλεόν, με άρθρο του στην New Yorker ο δημοσιογράφος Seymour Hersh, αποκαλύπτει ότι το 2008 ο Πρόεδρος George Bush ζήτησε από το Αμ. Κονγκρέσσο 400 εκ. δολ. για την χρηματοδότηση σχεδίου αποσταθεροποίησης του Ιράν!

Η πρόθεση λοιπόν υπάρχει, όπως προφανώς υπάρχει και εν ενεργεία επιχείρηση αποσταθεροποίησης.

Ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης

Η δύναμη των μεσων μαζικής ενημέρωσης βασίζεται στην εγκυρότητα. Μπορούν να πουν οτιδήπωτε δίχως να παρουσιάσουν το παραμικρό στοιχείο, και να πείσουν την πλειονότητα του κοινού χάρη στην φήμη τους για την έγκειρη ενημέρωση που παρέχουν. Όμως η εκγυρότητα αυτή είναι μια ψευδεύαίσθηση, μια απάτη!

Πέρυσι το καλοκαίρι, τα δήθεν έγκυρα BBC και το CNN έκαναν λόγο για θηριωδίες κατά την εισβολή Ρωσικών στρατεύματων στην Γεωργία. Όπως αργότερα αποκαλύφθηκε από τους παρατηρητές του OSCE, αντί των Ρώσων, ήταν οι Γεωργιανοί αυτοί που εισέβαλαν στην Νότια Οσσετία και επιτέθησαν κάτα της πόλης Tskhinvali με πυροβολικό και άρματα ( βίντεο που απεικόνιζει Γεωργιανούς στρατιώτες να αδειάζουν τα πολυβόλα των αρμάτων κατά κτιρίων σε άδεια πόλη). Όμως τα δύο αυτά μέσα ενημέρωσης προέβαλλαν τα Γεωργιανά άρματα να επιτίθονται παρουσιάζοντάς τα ως... Ρωσικά άρματα που έβαλαν δήθεν κατά ττης Γεωργιανής πόλης Gori! Στην πραγματικότητα η είδηση για την Ρωσική επίθεση ήταν κατασκευασμένη. Πηγή Russia today. Aρχικά, tο BBC παρουσίαζε την αλήθινή εκδοχή αλλά αργότερα εντάχθηκε και αύτο στην κοινή γραμμή των υπόλοιπων Μέσων.

Τα κανάλια αυτά αποτελούν ξεκάθαρα επεκτάσεις της στρατιωτικής προπαγανδισιτικής μηχανής των Αγγλο-Αμερικάνων.

Τα περίεργα στοιχεία για τα γεγονότα γύρω από τις εκλογές του Ιουνίου

Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που συνηγορούν στο ότι οι ταραχές στο Ιράν αποτελούν πράγματι μια "περίεργη" υπόθεση:

Πρώτον. Υπάρχουν μαρτυρίες που φέρουν τον μεταρρυθμιστή κ. Μουσάβι να διακυρήτει την νίκη του πριν ακόμη κλείσουν οι κάλπες. Πηγή

Δεύτερον. Οι δύο ηγέτες των αντιπαρασόμενων κομμάτων διεκδικούν την νίκη με ποσοστά άνω του 60%. Σύμφωνα με τα επίσημα ποσοστά, η διαφορά του πρώτου από τον δέυτερο ανέρχεται σε 11 εκ. ψήφους! Οι Αρχές ανακοίνωσαν κάποιες παρατυπίες αλλά πρόσθεσαν ότι από μόνες τους δεν είναι αρκετές για να αλλάξουν το αποτέλεσμα. Τα ξένα μέσα μιλούσαν εξ αρχής για κλεμμένες εκλογές δίχως να παρουσιάζουν το παραμικρό στοιχείο! Κάποιοι μάλιστα χρησιμοποίησαν μια στατιστική μελέτη επάνω στα αποτελέσματα για ανα δείξουν ότι αυτά Γρήγορα όμως κάποιος απέδειξε ότι η μελέτη αυτή ήταν εντελώς λανθασμενη. Πηγή

Τρίτον. Υπήρχαν αναφορές από ξένα μέσα ενημέρωσης που αμφισβήτουσαν τα ηψηλά εκλογικών ποσοστά του κ. Αχμεντίνεντζάντ σε διάφορες περιοχές. Όμως, τα αποτελέσματα δημοσκόπισεων που διεξήχθηκαν από το Rockefeller Brothers Fund έδειχναν τον Πρόεδρο του Ιράν να προηγήται σε όλες αυτές τις περιοχές. Σίγουρα η κυβέρνηση του Ιραν δεν είχε επιρροή στα συγκεκριμένα δημοσκοπικά αποτελέσματα των Rockfeller Brothers.

Τέταρτον. Οι διαδηλώσεις δεν φαίνεται να είχαν ως στόχο την απήχηση στο εσωτερικό του Ιραν αλλά στο εξωτερικό. Υπάρχουν εκατοντάδες φωτογραφίες με διαδηλωτές που κραδένουν αφίσες με επιγραφές τυπωμένες στα... Αγγλικά! Το πιθανότερο είναι ότι σκοπός τέτοιων στιγμειοτυπων ήταν να στείλουν το μύνημα στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Πέμπτον. Μεγάλο μέρος της παγκόσμιας ενημέρωσης προήλθε μέσω του Twitter . Η εταιρία μάλιστα έφθασε στο σημείο να ακυρώσει προγραμματισμένη συντήρηση του twitter ώστε να μην διακοπεί η ενημέρωση από το Ιράν. Πηγή
Αργότερα η Twitter αρνήθηκε τις επαφές με το State Department. Πήγη BBC

Ο όγκος των feeds ήταν τεράστιος!

Ένας από τους χρήστες του Τwitter πραγματοποίησε μια μικρή έρευνα και ανακάλυψε ότι στην πραγματικότητα τα 30000 feeds περίπου που δημοσιέυτηκαν εκείνη την περίοδο με θέμα το Ιραν προέρχονταν από ένα μικρό αριθμό χρηστών.

Τα περισσότερα feeds ήταν στα αγγλικά, με χιλιάδες subscribers αλλά ελάχιστους φίλους.

Συμπτωματικά όλοι οι λογαριασμοί ήταν φίλοι μεταξύ τους.

Όλοι οι λογαριασμοί είχαν δημιουργηθεί στης 13 Ιουνίου, και μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα απέκτησαν χιλιάδες subscribers!

Τρείς ήταν οι λογαριασμοί με την μεγαλύτερη κινητικότητα:
@StopAhmadi, @IranRiggedElect, @Change_For_Iran

Μια αναζήτηση μέσω google οδήγησε τον χρήστη σε άρθρο της Jerusalem Post που δημοσιεύτηκε την Κυριακή 14 Ιουνίου και είχε ως θέμα τον ρόλο του twitter στις “εξέγερση“ στο Ιραν. Στο άρθρο η εφημερίδα έδινε τα ονόματα των τριών αυτών χρηστών, που είχαν δημιουργηθεί την ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ημέρα. Ουσιαστικά η εφημερίδα διαφήμιζε τους συγκεκριμένους χρήστες!
Όταν κοινοποιήθηκε η μικρή έρευνα του χρήστη, η Jerousalem Post τροποποίησε το άρθρο σβήνοντας την αναφορά στους χρήστες αυτούς (Φωτογραφίες του πριν και μετά)! Περισσότερα και πηγή εδώ.


Τα στοιχεία αυτά συνηγορούν στο ότι πιθανότατα ο ενημερωτικός δύαυλος στήθηκε από την Εβραική εφημερίδα Jerusalem Post, ή τουλάχιστον με δική της συμμετοχή!

Επιπλέον, την περίοδο εκείνη το youtube είχε αναρτήσει banner στην ιστοσελίδα του που ενημέρωνε με τα νέα βίντεο από το Ιράν και παρέπεμπε σε συγεκριμένο κανάλι.

Η νέα τεχνολογία φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο σε τέτοια εγχειρήματα. Παρόμοια ήταν η κινητοποίηση μέσω μαζικών sms στα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008.

Ποιός είναι όμως ο στόχος των κινητοποιήσεων;

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι κινητοποιήσεις αυτές δεν έχουν την δυνατότητα να ρίξουν την κυβέρνηση Αχμεντινεντζάντ. Για να το επιτύχουν θα έπρεπε να καταρρεύσει το Θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο. Εξάλλου o Μουσάβι είναι μέλος του καθεστώτος και υπήρξε υψηλόβαθμο στελέχος της κυβέρνησης επί κυριαρχίας του Khomeini. Επιπλέον ακόμη και οι πιο έντονοι επικριτές του καθεστώτος όπως ο κληρικός Grand Ayatollah Hossein Ali Montazeri έχουν δηλώσει ότι το Ιράν δεν χρειάζεται μια καινούρια επανάσταση αλλά μια σταδιακή μεταρρύθμιση. Εδώ βέβαια πρέπει να πρoσθέσουμε ότι το αδιέξοδο που συνάντησε η διακυβέρνηση του μεταρρυθμιστή Κhatami οδήγησε πολλούς προοδευτικούς στην απόγνωσή, παρόλες τις επιτυχίες στον οικονομικό τομέα. Ανεξάρτητα όμως από το παρασκήνιο, η χειραφέτηση της κοινής γνώμης είναι μέσα στους κύριους στόχους κάθε κινητοποίησης.

Πριν λίγες ημέρες ήρθε να προστεθεί στο παζλ που σχηματίζεται ακόμη ένα σημαντικό στοιχείο. Στις 5 Ιουλίου ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Joseph Biden, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν θα εμποδίσουν το Ισραήλ αν αυτό αποφασίσει να πραγματοποιήσει στρατιωτικό χτύπημα με στόχο στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Ακόμη και σε περίπτωση που τέτοιο ενδεχόμενο αποσταθεροποιήσει την περιοχή. Πηγή Αντίθετα τον Απρίλιο του 2008 ο Biden προειδοποιούσε το Ισραήλ να μην προβεί σε χτύπημα ενάντια στο Ιράν. Πηγή

Ας μην ξεχνάμε ότι ένα χρόνο πριν, τον Ιούνιο του 2008, η Ισραηλινή αεροπορία πραγματοποίησε στον Ελληνικό εναέριο χώρο, εικονική αποστολή-πρόδρομο ενός τέτοιου χτυπήματος. Πηγή

Είναι λοιπόν πολυ πιθανό ότι η εκστρατεία διοργάνωσης των ταραχών είχε ως στόχο την χειραφέτηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης και την δημιουργία ενός αρνητικόυ κλίματος ενάντι του Ιράν. Το κλιμα αυτό είναι αναγκαίο για να δικαιολογήθεί το πιθανό επερχόμενο χτύπημα των Ισραηλινών ενάντια του Ιράν!

Τέτοιες εκστρατείες προπαγάνδας ήταν αναγκαίες και για την επέμβαση και κατάληψη του Ιράκ μέσω μυθευμάτων για το δήθεν οπλοστάσιο Μαζικής καταστροφής του Σ. Χουσείν, καθώς και στην περίπτωση του βομβαρδισμού της Σερβίας μέσω των ψευδών αναφορών για εθνικές εκκαθαρίσεις κατά των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου.

Τα γεγόνοτα που πιθανώς να ακολουθήσουν ίσως δώσουν στους Αμερικανούς το πλεονέκτημα που ζητούν ώστε να πλήξουν το Ιράν με στρατιωτικούς ή άλλους τρόπους και να ανατρέψουν το αντιαμερικανικό καθεστώς.

Ελληνόψυχος

Read more...