Οι ηθικοί αυτουργοί...

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2010

Προ δύο ημερών απολογήθηκε ενώπιο του Δικαστηρίου ο Επαμεινώνδας Κορκονέας, κατηγορούμενος για την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Πέρα από τις λεπτομέρειες των γεγονότων και το ζητούμενο της πρόθεσης του κατηγορούμενου, το περιεχόμενο της απολογίας προσδίδει για πολλοστή φορά την αποτυχία των ΜΜΕ να παρουσιάσουν στον ελληνικό λαό την πλήρη εικόνα της υπόθεσης που πάει πιο μακρυά από το τραγικό συμβάν του Δεκ. 2008. Ο Ε. Κορκονέας δήλωσε χαρακτηριστικά ότι "Τα θύματα είμαστε εγώ και αυτός, το παιδί και εγώ"...

Τα λόγια αυτά υποδηλώνουν μια σημαντικότατη πτυχή της υποθέσεως την οποία τα ΜΜΕ έχουν αμελήσει επιμελώς να αναφέρουν είναι ότι το συγκεκριμένο συμβάν δεν αποτελεί μεμονομένο περιστατικό όπως επεδίωξαν επιτυχώς να το παρουσιάσουν οι δημοσιογράφοι. Παρόμοια περιστατικά με αστυνομικούς να κάνουν χρήση του όπλου για εκφοβισμό δεν αποτελούσαν ασυνήθιστο φαινόμενο στα Εξάρχεια.

Φυσικά οι λεπτομέρειες και η έκβαση στην περίπτωση Γρηγορόπουλου και Κορκονέα ήταν διαφορετική, αλλά το γεγονός παραμένει ότι στην περιοχή των Εξαρχείων αστυνομικοί αναγκάζονταν συχνά να πυροβολούν στον αέρα για να σώσουν την ζωή τους από τα χέρια οπλισμένων και πολυάριθμων ομάδων αυτοαποκαλούμενων "αναρχικών". Ήταν επόμενο λοιπόν ότι κάποια στιγμή θα συνέβαινε το κακό με σοβαρό ή θανάσιμο τραυματισμό και από τις δύο πλευρές. Ας μην ξεχνούμε άλλωστε ότι πρώτο θύμα αυτού το κύκλου αίματος ήταν ο 24 αστυνομικός που ξυλοκοπήθηκε σε συναυλία στο Ελληνικό το 2007 και παρέμεινε για ένα χρόνο στην εντατική.

Την περίοδο εκείνη και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 2007 η ΠΟΑΣΥ "προχώρησε σε διάβημα προς τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι οι τραυματισμένοι αστυνομικοί ήταν πλέον εκατοντάδες." (πηγή) Όπως έδειξαν τα γεγονότα, η πολιτική ηγεσία αγνόησε εγκληματικά τις προειδοποιήσεις τις ΠΟΑΣΥ. Μια λίστα των επιθέσεων αυτών, ή αλλιώς "λεκτικών διαπληκτισμών" όπως αρέσκεται να τις αποκαλεί το δημοσιογραφικό καεστημένο μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

Οι εντολές των ανωτέρων αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. αντικατόπτριζαν την εξ άνωθεν πολιτική γραμμή. Χαρακτηριστικά, ο πρώην διοικητής του τμήματος Εξαρχείων Βάιος Μπαρμπαρούσης, "παρότρυνε τις περιπόλους να απομακρύνονται από τις συρράξεις με τους αναρχικούς και να αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να βγάζουν πιστόλια, πόσω μάλλον να τα χρησιμοποιούν." (πηγή)

Η ειρωνία βρίσκεται στο γεγονός ότι ενώ ο Κορκονεας βρέθηκε άμεσα ενώπιο της Δικαιοσύνης, ουδέποτε έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εις βάρος αντιεξουσιαστών που έχουν εμπλακεί σε βιοπραγίες κατά αστυνομικών και πολιτών. Εξαιρούνται φυσικά οι μανιακοί του Επαναστατικού Αγώνα, τους οποίους οι Αρχές άφησαν ελεύθερους να αλωνίζουν επί σειρά ετών. Στην περίπτωση μάλιστα του Κορκονέα, η Δικαιοσύνη έπραξε με τέτοιο ζήλο ώστε δν δίστασε να στείλει ως συγκατηγορούμενο στο δικαστήριο και τον Βασίλη Σαραλιώτη ο οποίος όπως όλοι γνωρίζουν δεν φέρει ευθύνη για τον θάνατο του Γρηγορόπουλου.

Αυτό ήταν το κλίμα μέσα στο οποίο έλαβαν χώρα τα γεγονότα της 7ης Δεκεμβρίου 2008 και για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά η πολιτική ηγεσία της χώρας - γεγονός που την καθιστά ηθικό αυτουργό της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου. Μια ευθύνη που δεν οφείλεται σε εγκληματική αμέλεια αλλά στην ενεργή στήριξη και νομική ασυλία που παρέχει επί σειρά δεκαετιών στον λεγόμενο "αντιεξουσιατικό" χώρο.

Θύμα αυτής της πολιτικής υπήρξε και ο Επαμεινώνδας Κορκονέας! Δυστυχώς όπως όλα δείχνουν, τίποτα δεν έχει αλλάξει!


ΕΨ