Ο λιγνίτης παραμένει το κλειδί της κυριαρχίας της ΔΕH στην ελληνική παραγωγή ενέργειας

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010



Πριν λίγους μήνες, το πανελλήνειο έμεινε εκπληκτό από μια αυτοκρατορικού ύφους ανακοίνωση της Ευρω-ΔΝΤ τρόικας που απαιτούσε την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και την πώληση του 40% των ορυχείων λιγνίτη που ελέγχει η κρατική εταιρία.

Τα κίνητρα που προβλήθηκαν ήταν κυρίως η εξουδετέρωση του στρατηγικού πλεονεκτήματος στον τομέα της ανταγωνιστικότητας που διαθέτει η ΔΕΗ στην εγχώρια αγορά, μέσω της πρόσβασης σε φθηνό λιγνήτη. Αμέσως μετά ακολούθησαν θεαματικές αυξήσης στα τιμολόγια της ΔΕΗ που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ίσως εντέλει η εντολή για την πώληση να στόχευε στην τρομοκράτηση των καταναλωτών ώστε να αποδεχθούν ήπια τις αλματώδεις αυξήσεις στα τιμολόγια.

Όμως το ζήτημα των ορυχείων δεν αφορά μόνο την ενεργειακή αγορά της Ελλάδος, διότι η χώρα μας αποτελεί εναν από τους πιο σημαντικούς παραγωγούς λιγνίτη παγκοσμίως:

"Ο λιγνίτης βρίσκεται σε αφθονία στο υπέδαφος της Ελλάδας. Η χώρα μας κατέχει τη δεύτερη θέση σε παραγωγή λιγνίτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την έκτη θέση παγκοσμίως. Με βάση τα συνολικά αποθέματα και τον προγραμματιζόμενο ρυθμό κατανάλωσης στο μέλλον, υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα οι υπάρχουσες ποσότητες λιγνίτη επαρκούν για τα επόμενα 45 χρόνια. Μέχρι σήμερα έχουν εξορυχθεί συνολικά 1,3 δισ. τόνοι λιγνίτη ενώ τα εκμεταλλεύσιμα αποθέματα ανέρχονται σε 3,1 δισ. τόνους περίπου. Tο 2006 εξορύχθησαν συνολικά 62,5 εκ. τόνοι. " (Πηγή: ΔΕΗ)

Πόσο σημαντικό καύσιμο είναι ο λιγνίτης την εποχή που όλοι μιλούν για πράσινη ανάπτυξη;

Την στιγμή αυτή, η Γερμανία κατασκευάζει όχι ένα, ούτε δύο, αλλά τρία εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που θα καταναλώνουν λιγνίτη, και άλλα δεκα που θα καίνε κάρβουνο εισαγωγής.

"With construction now underway on Trianel's Lunen plant (see main article) there are currently ten hard-coal-fired units under construction in Germany, the other nine being: Walsum 10 (Steag/Evonik); Datteln 4 (E.On); Moorburg 1 and 2 (Vattenfall); Wilhelmshaven ( GDF Suez /Electrabel); Hamm (Westfalen) D and E (RWE); RDK 8 (EnBW); and Mannheim 9 (Grosskraftwerk Mannheim). In addition there are three lignite fuelled units under construction: Neurath F and G (RWE); and Boxburg R (Vattenfall)." (Πηγή: allbusiness)

Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου The Prognos AG, μέχρι το 2040, το 34% της Γερμανική παραγωγής ενέργειας θα πρόερχεται από τον λιγνίτη. Ενδεικτικά, όταν την δεκαετία του 1980 η παγκόσμια ετήσια παραγωγή λιγνίτη άγγιξε το ρεκόρ των 1,3 δις τόνων, μόνο το 3% της παγκόμιας παραγωγής ενέργειας προερχόταν από τον λιγνίτη. Σήμερα η Γερμανία καταναλώνει 180 εκ. τόνους που αποτελεί το 11% της ετήσιας κατανάλωσης ενέργειας της χώρας και διαθέτει σχεδόν 40 δις τόνους αξιοποιήσιμου λιγνίτη.

Τα κίνητρα είναι απλά. Ο λιγνίτης αποτελεί την φθηνότερη πρώτη ύλη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, μέχρι και πρόσφατα η Γερμανία σκόπευε να κλείσει σταδιακά τους πυρινικούς της αντιδραστήρες, δημιουργώντας τεράστιο κενό που δεν μπορεί να καλυφθεί από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με το ίδιο χαμηλό κόστος.

Παράλληλα όμως, τα τελευταία 30 χρόνια, η γερμανική παραγωγή λιγνίτη έχει μειωθεί κατά 50% ενώ στην Ελλάδα αυξάνεται ραγδαία.

(Πηγή: wikipedia)

Οι δύο από τις τρεις εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ενέργειας και της εξόρυξης λιγνίτη στην Γερμανία, δεν είναι καν γερμανικές! Πρόκειται για την σουηδική Vattenfall Eyrope AG και την αμερικανικών συμφερόντων MIBRAG. Ακολουθεί η RWE Power AG.

Οι εταιρίες αυτές έχουν επενδύσει σε τεχνολογία που αυξάνει κατά πολύ την παραγωγικότητα από την κάυση του λιγνίτη, και με αυτή την τεχνολογία επιδιώκουν να εισβάλουν στην ελληνική αγορά. Το τεχνολογικό πλεονέκτημα που διαθέτουν συνδιάζεται απόλυτα με τις τεράστιες ποσότητες λιγνίτη που παράγονται στην Ελλάδα. (Πληροφορίες: Air pollution and climate series, Status and impact of the German lignite industry) Το 2007 μάλιστα η RWE υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με την ΔΕΗ που όμως ναυάγησε.

Όμως ο λινγίτης έχει μια ιδιαιτερότητα. Η υψηλή περιεκτικότητα του σε νερό και η εκρηκτικότητα του καυσίμου μετά από την συμπίεσή του, σημαίνει ότι η καύση του πρέπει να πραγματοποιήται πολύ κοντά στον τόπο εξόρυξης. Το κόστος και η επικινδυνότητα της μεταφοράς του καυσίμου την καθιστούν απαγορευτική. Επιπλέον, όπως οι περισότερες ευρωπαικές χώρες, η χώρα μας δεν παράγει μεγάλες ποσότητες σε κάρβουνο το οποίο είναι σχεδόν 4 φορές πιο αποδοτικό σε ενέργεια, με αποτέλεσμα ο λιγνίτης να αποτελεί την πρωταρχική φθηνή καύσιμη ύλη εγχώριας παραγωγής.

Ο έλεγχος των μεγαλύτερων και παραγωγικότερων ορυχείων λιγνίτη στα Βαλκάνια αποτελεί το μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα που διαθέτει η ΔΕΗ.

Με την δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγή στην Ευρώπη μετά την Γερμανία, είναι φυσικό τα ελληνικά ορυχεία λιγνίτη να αποτελούν πρωταρχικό στόχο των ξένων εταιριών ενέργειας που εξειδικεύονται στον κλάδο και επιθυμούν να επενδύσουν στα Βαλκάνια. Μοναδικό εμπόδιο σε οποιαδήποτε επένδυση στην ευρύτερη περιοχή στέκεται ο έλεγχος των ελληνικών ορυχείων λιγνίτη από την ΔΕΗ.

Για τον λόγο αυτό οι ξένες εταιρίες επικεντρώνουν τις προσπάθειες τους μέσα από την τρόικα, επιδιώκοντας να μετατρέψουν την δική μας κρίση σε δική τους ευκαιρία! Όσο διατηρεί τον έλεγχο των ορυχείων της η ΔΕΗ θα μπορεί εύκολα να ελέγχει την εγχώρια αγορά ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και να διεισδύσει στις γειτονικές αναπτυσσόμενες χώρες.

ΕΨ