Τα παράδοξα των αμερικανικών θέσεων επί των θαλάσσιων διεκδικήσεων της Β. Κορέας και της Τουρκίας

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010


Το νέο θερμό επεισόδιο μεταξύ των ενόπλεων δυνάμεων της Βορείου και Νοτίου Κορέας σίγουρα ήταν προβλέψιμο.

Τα ναυτικά γυμνάσια της Νότιας Κορέας που περιλάμβαναν πραγματικά πυρά έλαβαν χώρα στα ναυτικά σύνορα με τον Βορρά που βρίσκονται 2 μίλια νότια από της βοριοκορεάτικες ακτές.

Η Β. Κορέα δεν έχει αποδεχθεί τα θαλάσσια σύνορα στην Κίτρινη θάλασσα και ήδη από το 1999 έχει δηλώσει ότι θα τα αμφισβητήσει και έμπρακτα. Η υπόθεση έχει και σοβαρό οικονομικό δεδομένου ότι τα μονομερή σύνορα περιορίζουν την αλειία των βορειοκορεατών.

Όπως φαίνεται, μετά από την βύθιση της νοτιοκορεάτικης κορβέτας τον Μάρτιο του 2010, το ναυτικό του Νότου έπιδιώκει να κάνει επίδειξη ισχύως εντός της θαλάσσιας αποστρατικοποιημένης ζώνης. Φυσικά τα γυμνάσια τόσο κοντά στα αμφισβητούμενα θαλάσσια σύνορα στα οποία συμμετείχαν και Αμερικάνοι ήταν άκρως προκλητικά. Επιπλέον, συγκεκριμένη τακτική φέρνει άρωμα από την στρατηγική των Αμερικανών στην Μαύρη Θάλασσα όταν το καλοκαίρι του 2008 χρησιμοποίησαν τον Γεωργιανό στρατό για να εξετάσουν την ετοιμότητα της Ρωσικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Η αποφασιστική Ρωσική στρατιωτική επέμβαση έστειλε ένα βαρύγδουπο μήνυμα στους Αμερικανούς και τους φιλοδυτικούς συμμάχους τους. Η Β. Κορέα μοιάζει να ακολουθεί την ίδια τακτική, ιδιαίτερα όταν γνωρίζει ότι οι ΗΠΑ έχουν χάσει την δυνατότητα να εμπλέκονται ταυτόχρονα σε 2.5 υπερπόντιους πολέμους. Επιπλέον, μια εμπλοκή της Ιαπωνίας για λογαριασμό των Αμερικανών θα προκαλούσε την σφοδρή αντίδραση των Κινέζων.

Η στάση των ΗΠΑ στην διένεξη της Κορεάτικης χερσονήσου έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ελληνοτουρκικά. Η Τουρκία βρίσκεται σε παρόμοια θέση με την Β. Κορέα της οποίας οι επιδιώξεις βασίζονται στην αμφισβητηση της υφαλοκριπίδας και της κυριότητας κατοικημένων νοτιοκορεάτικων νησιών. Στην προκειμένη περίπτωση οι Αμερικανοί και οι σύμμαχοί τους χρησιμοποιούν την κυριότητα της νήσου Γεοπγεονγκ για να διαμορφώσουν ναυτικά σύνορα εις βάρος της Β. Κορέας. Στην περίπτωση της ελληνικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης στηρίζουν παθητικά και ποικιλοτρόπως τις τουρκικές διεκδικήσεις για διχοτόμηση του Αιγαίου αψηφόντας τον πανομοιότυπο χαρακτήρα των ελληνικών νήσων.

Αν εφαρμόζονταν λοιπόν τα τουρκικά αιτήματα στην Κίτρινη θάλασσα, τα θαλάσσια σύνορα θα έπρεπε να διαμορφωθούν κατά τις απαιτήσεις της Βόρειας Κορέας*. Όμως το διεθνές δίκαιο ισχύει όπου συμφέρει τις υπερδυνάμεις. Αυτό γίνεται προφανές από το γεγονός ότι παρότι το Διεθνές δίκαιο της θάλασσας ΄φερει την υπογραφή του πρ. Κλίντον, η αμερικανική γερουσία δεν το έχει επικυρώσει διότι υπάρχουν περιπτώσεις που περιορίζει την στρατηγική πρόσβαση του αμερικανικού ναυτικού! Στην περίπτωση όμως της Κορέας οι ΗΠΑ το εφαρμόζουν κατά γράμμα! Αντίθετα, στην περίπτωση του Αιγαίου, οι Αμερικανοί έχουν εκφράσει την επιθυμία τους για τον χαρακτηρισμό ολόκληρου του Αιγαίου ως ουδέτερη ζώνη διέλευσης. Σύμφα με τον αμερικανό αξιωματούχου Τσαρλς Μέσινγκ, αυτό το ειδικό καθεστώς θα ελέγχεται από μια πολυεθνική δύναμη (περισσότερα). Για τον λόγο αυτό, σε αντίθεση με την περίπτωση της Β. Κορέας, τα αμερικανικά συμφέροντα στηρίζουν τις τουρκικές προσπάθειες αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο.

ΕΨ

* μην υπολογίζοντας τον κανόνα για τις "κλειστές θάλασσες" το οποίο δεν τολμά να εγείρει η Τουρκία στο Αιγαίο.