Οι πολιτικοί βομβιστές και η συναίνεση της υποταγής

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Προ λίγων ημερών οι ευρωπαίοι αρχοντες της τροίκας, ως αντάλλαγμα για την παροχή της 5ης δόσηςτης οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, απαίτησαν από τον Γ. Παπανδρέου να εξασφαλίσει την συναίνεση του ελλαδικού πολιτικού κόσμου ως προς την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος του μνημονίου.

Ο λόγος γιατον οποίο οι δανειστές επιζητούν συνέναιση των κομμάτων είναι διότι γνωρίζουν ότι τα μέτρα του μεσοπρόθεσμου είναι τόσο σκληρά που κινδυνεύουν να ρίξουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ακόμη και εκ των έσω. Ήδη τα ποντίκια άρχισαν να εγκαταλείπουν το καρυδότσουφλο πριν την βύθιση του. Με αυτό τον τρόπο ήθελαν να εξασφαλίσουν την στήριξη όλων των πολιτικών δυνάμεων ώστε να αποτρέψουν μια ανατροπή της κυβερνήσεως.

Έτσι ο Γιώργος Παπανδρέου, ως πιστό σκυλάκι της τρόικας βάλθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα της. Αφού όμως απέτυχε να πείσει τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων, ο Παπανδρέου προσπάθησε να εξασφαλίσει τουλάχιστον την συναίνεση του Αντώνη Σαμαρά αλλά απέτυχε και εκεί.

Δίχως κανένα ενδοιασμό, τα ΜΜΕ έδωσαν την δική τους ερμηνεία στα γεγονότα προβάλλοντας την σύναψη κυβέρνησης εθνικής ενώτητος ή σωτηρίας ως αίτημα των... αγανακτισμένων. Αρκετοί είναι αυτοί οι πολίτες που υιοθέτησαν απερίσκεπτα αυτό το παραμύθι μετά από ολιγοήμερη προπαγάνδα.

Χάθηκε μας είπαν μια σημαντική ευκαιρία! Τελικά ή μας έχουν αποβλακώσει παντελώς ή ως λαός έχουμε όντως τάσεις αυτοκτονίας.

Ποιους εξυπηρετεί άραγε μια κυβέρνηση εθνικής ενώτητας; Δύο είναι τα ενδεχόμενα:

1. Tα κόμματα ενώνονται ώστε να αντισταθούν ενωμένα σε μια εξωτερική απειλή.

2. Τα κόμματα ενώνονται για να επιφέρουν πιο εύκολα αντιλαικά μέτρα, καταστέλλοντας τις αντιδράσεις διαφόρων πολιτικών φορέων.

Η συναίνεση που απαίτησε ο Γ. Παπανδρέου δεν είχε ως στόχο φυσικά την αντίσταση στις σκληρές απαιτήσεις της τροίκας, αλλά στρεφόταν κατά των σφοδρών εσωτερικών αντιδράσεων! Μια ενδεχόμενη συναίνεση του Αντώνη Σαμαρά θα σήμανε την πολιτική του καταδίκη, διότι μπορεί προς στιγμήν τα ΜΜΕ να ελέγχουν την κατάσταση, αλλά όσο και αφελείς να είναι κάποιοι, εντέλει εκεί που οδηγούμαστε θα ξυπνήσουν, θέλουν δεν θέλουν. Επιπλέον, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο Σαμαράς διαπραγματεύτηκε με τα αφεντικά του στην Ευρώπη υπέρ της διατήρησης της δικής του μελλοντικής θέσης διαδοχής της πρωθυπουργίας.

Αυτό όμως που έχει αρχίσει να γίνεται αντιληπτό είναι μια συστηματική αποδόμηση του εθνικού πολιτικού συστήματος προς ενίσχυση μια κεντρικής ευρωπαικής εξουσίας όπου ηγεμονικό ρόλο φέρουν οι οικονομικά ισχυροί! Όσο βλάκας και να είναι ο Παπανδρέου, γνωρίζει ότι με τις πράξεις του καταστρέφει την υπόληψη της ελληνικής κοινής γνώμης προς το εγχώριο πολιτικό σύστημα διότι ακόμη και αυτοί οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες  που στήριζαν αρχικά τις μεταρρυθμίσεις, γρήγορα συνειδητοποιούν πως έχουν αντίκτυπο στην ευρύτερη κοινωνία και όχι μόνο τον Δημόσιο τομέα.

Μηπώς τελικά η πλήρης αποδόμηση του εγχώριου πολιτικού συστήματος αποτελεί βασικό στόχο των σχεδιαστών της Ε.Ε. με κεντρικό άξονα τον Γ.  Παπαδρέου σε ρόλο πολιτικού "βομβιστή";

ΕΨ