Η εξάπλωση της ευρωπαικής "αυτοκρατορίας"

Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011


Μόλις εχθές, ο νέος φερόμενος ηγέτης του αυτοαποκαλούμενου εθνικού συμβουλίου της Λιβύης, Mustafa Abdul Jalil, αγκαλιά με το σημαία-σύμβολο της Αγγικής ηγεμονίας, ανακοίνωνε ότι το νέο πολίτευμα της χώρας θα βασίζεται στο ήπιο Ισλαμ.

Μια ημέρα αργότερα και μην έχοντας κλείσει ακόμη 2 εβδομάδες από την ανατροπή του Καντάφι, οι ηγέτες της Αγγλίας και της Γαλλίας κατεύθασαν στην Τρίπολη για να εορτάσουν την επιτυχία της επιχείρησης... υπό τον ήχο των όπλων καθώς οι αντάρτες του εθνικού μεταβατικού συμβουλίου πολιορκούν και επιτίθονται ενάντια στις τελευταίες πόλεις που παραμένουν πιστές στον Καντάφι. Υπό την καθοδήγηση του ΝΑΤΟ φυσικά, όπως παραδέχθηκαν ανώτατοι αμερικανοί αξιωματούχοι μετά την εισβολή στην Τρίπολη.  Όλα αυτά υπό την σημαία του... ανθρωπισμού!

Ποια είναι όμως η επιχείρηση και ποίοι οι ευρύτεροι στόχοι της;

Καταρχήν είναι προφανές ότι οι ευρωπαικές δυνάμεις κρύβονται πίσω από την σκηνοθεσία των υποτιθέμενων εξεγέρσεων που συγκλονίζουν την Μεσόγειο. Μόνο ένας αφελής θα αρνούταν το αυτονόητο υπό το βάρος των στοιχείων:

Tην άμεση πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη που παρείχε η Ευρώπη στους υποθετικά άγνωστους πραξικοπηματίες (διότι περί ετούτου επρόκειται), αλλά και την συντονισμένη τμηματική εξάπλωση των εξεγέρσεων στην ευρύτερη περιοχή. Συντονισμένη χρονικά αλλά και γεωγραφικά μιας και οι εξεγέρσεις έλαβαν χώρα σε κράτη των οποίων οι κυβερνήσεις είναι εχθρικές ή διστακτικές προς την Δύση, δίχως να επιρρεάσουν φιλικά προσκείμενες χώρες όπως την Ιορδανία. Χρονικά, διότι για παράδειγμα δύο ημέρες μετά την εισβολή των Λίβυων αναταρτών στην Τρίπολη και την ανατροπή του καθεστώτως του Καντάφι, τα ευρωπαικά μέσα προπαγάνδας έστρεψαν την προσοχή τους στον επόμενο στόχο, την Συρία. Μια ημέρα αργότερα, έχοντας πια εξασφαλίσει την προμήθεια υδρογονανθράκων από την Λιβύη, η Ε.Ε. αποφάσισε να παγώσει της εξαγωγές πετρελαίου από την Συρία. Τέλος, οι επιχειρήσεις στην Λιβύη απαιτούσαν την συνδρομή της Αιγυπτιακής στρατιωτικής ηγεσίας, εξού και πρώτα ανατράπηκε ο Μουμπάρακ. Το σχέδιο ειβολής στην Λιβύη μέσω της Αιγύπτου υπήρχε ήδη στα συρτάρια του αμερικανικού πενταγώνου από την δεκαετία του 1980.


Η εξάπλωση της σφαίρας επιρροής της Ε.Ε.

Τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, η Ε.Ε. επεκτάθηκε ανατολικά μέσω της προσάρτησης των χωρών της πρώην ανατολικής Ευρώπης σύμφωνα με τις επιταγές "φυλάρχων" της ευρώπης, γνωστό ως και European Round table. Στην Ρωσία όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ομαλά καθώς ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας επανακτήθηκαν από το κράτος. Η άνοδος του Πούτιν στην εξουσία έθεσε τέρμα στην προς ανατολάς διεύρυνση της Ε.Ε.. Έτσι το ευρωπαικό ενδιαφέρον στράφηκε νότια.

Η ανακάλυψη τεραστίων κοιτασμάτων φυσικού αερίου παράλληλα με τα πετρέλαια της νότια Μεσογείου κέντρισε το ενδιαφέρον των ισχυρών της Ευρώπης. Τα εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν είναι τα ίδια που πέτυχαν την ανατροπή εχθρικών καθεστώτων στην ανατολική ευρώπη: οι λεγόμενες πορτοκαλί επαναστάσεις. Στην Λιβύη μάλιστα εφαρμόσθηκε το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε στο Κοσσυφοπέδιο.

Η στροφή των ευρωπαίων ηγεμόνων προς μια διακυβέρνηση υπό το μοντέλο του ήπιου Ισλάμ αποτελεί απαραίτητο μέρος του σχεδίου διεύρυνσης της Ε.Ε. με το μοντέλο που εφαρμόζεται εδώ καικάποια χρόνια στην Τουρκία. Τα εθνικιστικά καθεστώτα αποτελούν σημαντικό εμπόδιο στα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Δύσης. Αντίθετα το ήπιο Ισλάμ αποτελεί μια υπερεθνική ταυτότητα η οποία μπορεί να δημιουργήσει τις απαραίτητες προυποθέσεις για την ενοποίηση των προτεκτοράτων υπό τον εξωτερικό έλεγχο των ευρωπαίων προστάτιδων δυνάμεων. Δεν είναι απαραίτητο ότι τα κράτη αυτά θα γίνουν κάποια στιγμή ισότιμα μέλη της Ε.Ε. αλλά όπως εξετάζεται και στην περίπτωση της Τουρκίας, είναι πιθανό να υπαχθούν με την ιδιότητα του "privileged partner".

Ένα είναι πάντως βέβαιο. Η "εισβολή" των πρωθυπουργών της Βρετανίας και της Γαλλίας στην Τρίπολη, παραπέμει σε αντιγραφή της προσγείωσης του George Bush Jr. στον Περσικό κόλπο που συνοδεύτηκε από το γνωστό "mission accomplished". Η παρουσία τους στην γείτονα χώρα αποτελεί άσχημο οιωνό για την ευημερία και την εθνική ανεξαρτησία των χωρών της Μεσογείου. Με μια ματιά στην αντίπερα όχθη μπορεί κανείς να κρίνει τι μέλει γεννέσθαι.

ΕΨ