Οι παράπλευρες απώλειες της Αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

"Οι ελληνικές εταιρίες δίσταζαν να μειώσουν τις αγορές του φθηνού ιρανικού αργού λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία, τουλάχιστον προτού να τεθεί σε πλήρη ισχύ το εμπάργκο της ΕΕ, την 1η Ιουλίου. Ωστόσο πηγή της διοίκησης των ΕΛ.ΠΕ., η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί λόγω της λεπτής φύσης του θέματος, είπε ότι καμιά τράπεζα στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιθυμεί να διαχειρίζεται τέτοιες συναλλαγές πλέον κι επομένως τα Ελληνικά Πετρέλαια ανέστειλαν τις αγορές αργού από την Τεχεράνη μέσα τον Απρίλιο.  "

Reuters: Τραπεζική εμπλοκή στην αγορά ιρανικού πετρελαίου από την ΕΛ.ΠΕ.


Το περασμένο χρόνο οι ΗΠΑ επέβαλαν εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου της Συρίας. Τώρα επιβάλλουν κυρώσεις σε οποιαδήποτε τράπεζα συμμετέχει σε συναλλαγές με το Ιράν - απαγορεύοντας έτσι την αγορά ιρανικού αργού. Οι ΗΠΑ δικαιολογούν τα νέα αυτά ηγεμονικά μέτρα ως μέτρα πίεσης προς το Ιραν που στόχο έχουν να ματαιώσουν το πυρινικό του πρόγραμμα.

Στην ουσία όμως τα μέτρα αυτά δεν ασκούν πίεση μόνο προς χώρες παραγωγής όπως το Ιράν και την Συρία, αλλά και προς την αγορά αργού πετρελαίου γενικότερα, καθώς θέτουν την ζήτηση πετρελαίου σε Ευρώπη και Ασία υπό μονοπωλιακό έλεγχο της Σαουδικής Αραβίας. 

Οι συνέπειες αυτής της γεωπολιτικής των ΗΠΑ είναι σημαντικές. Η οικονομία είναι άμεσα συνδεδεμένη με το κόστος του πετρελαίου. Καθότι το σαουδαραβικό πετρέλαιο είναι ακριβότερο από το κατά βάση φθηνότερο ιρανικό, το κόστος τους πετρελαίου σε τρίτες χώρες ανεβαίνει σημαντικά. Η τεχνητή μείωση της ζήτησης τήνει να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τις ήδη υπερτιμημένες τιμές αργού. Κατά συνέπεια, οι οικονομίες των ευρωπαικών και ασιατικών κράτων θα υποστούν σημαντική ύφεση, την στιγμή που οι παραγωγοί που φέρουν το αμερικανικό "χρήσμα" θα αποκομίσουν σημαντικά κέρδη. Όλα αυτά εντάσονται στο γενικότερο σχέδιο που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ και οι "σύμμαχοι" που στόχο έχει τον πλήρη έλεγχο της παραναγωγής υδρογονοθράκων από τις δυτικές πετρελαικές εταιρίες.

Η ελληνική οικονομία δεν θα μείνει αλλώβητη από αυτές τις εξελίξεις. Από το 2009 η κρατική οικονομική πολιτική έχει στόχο να διευρύνει όσο το δυνατόν περισσότερο την ύφεση στην ελληνική οικονομία ούτως ώστε να μειώσει τα κρατικά έσοδα και να αυξήσει την εξάρητηση της χώρας στον εξωτερικό δανεισμό. Η γεωπολιτική που επιβάλλουν οι ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή και την Β. Αφρική θα διευρύνει ακόμη περισσότερο την ύφεση.

Οι ΗΠΑ μπορούν και εφαρμόζουν με ευκολία την εξωτερική πολιτική τους διότι τα μικρότερα κράτη συμορφώνονται διαρκώς με αυτήν δίχως να προβαίνου σε αντιρρήσεις. Αν οι ηγεσίες των κρατών αυτών δεν εφήρμοζαν το πρόγραμα που επιβάλλουν οι Αμερικάνοι, οι ΗΠΑ σήμερα θα βρίσκονταν απομονωμένες όπως συνέβη σταδιακά στην λατινική αμερική την περασμένη δεκαετία. Εκεί αρκούσε να πετύχει το μοντέλο του Τσάβες σε μια στρατηγικής σημασίας χώρας όπως η Βενεζουέλα για να συμπαρασύρει τις υπόλοιπες χώρες. Η πλάστιγγα έγειρε και τελικά οι ΗΠΑ έχασαν τον έλεγχο του νότιου τμήματος της υφηλείου - έλεγχο που κατείχαν τα περασμένα 100 χρόνια. Η αποφυγή μιας τέτοιας κατολίσθησης ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο οι Αμερικανοί πολέμησαν με τόσο σθένος τον Φ. Κάστρο.

Μέχρι σήμερα η Ελλάδα αποτέλεσε τον δούρειο ίππο για να τεθή σε εφαρμογή η νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση της Ευρώπης μέσα στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Η Ελλάδα θα μπορούσε όμως να αποτελέσει το παράδειγμα αντίστασης κατά για τους υπόλοιπους λαούς.

Στο χέρι μας είναι να διώξουμε τα υποτελή ανθρωπάρια που ξεπουλούν τα συμφέροντα της χώρας προς όφελος των ιδίων και των ξένων δυνάμεων, και να αλλάξουμε την ρότα της χώρας και της υφηλείου. 

ΕΨ