Μνημόνιο III: Το ΌΧΙ που έγινε ΝΑΙ!

Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015



«Εδώ κινδυνεύουμε να ανατιναχτεί το κράτος, δεν μιλάμε για Grexit, μιλάμε για άτακτη χρεοκοπία, με ότι αυτό συνεπάγεται», 

Με αυτή την φράση δικαιολόγησε o Αλέξης Τσίπρας την ταύτιση της νέας κυβερνητικής  προτάσεως που απεστάλει εχθές στην Ε.Ε. με την πρόταση Γιούνκερ που απέρριψε ο ελληνικός λαός λίγες ημέρες νωρίτερα.

Η τακτική που χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να εξαπατήσει του ψηφόρους του και την πλειονότητα του ελληνικού λαού είναι πλέον ξεκάθαρη και αποτυπώνεται στον όρο "άτακτη χρεοκοπία"! Η στρατηγική της κυβέρνησης ήταν να εξώθησει την "διαπραγμάτευση" με την Τρόικα σε οριακό σημείο για τον Ελληνικό λαό δίχως να προετοιμάσει μια πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη.

Η έκβαση της διαμάχης μεταξύ ελληνικού κράτους και Ε.Ε. υπό αυτούς του όρους ήταν ξεκάθαρη αφού ήδη από τον Φεβρουάριο η ΕΚΤ άρχισε να ασκεί πιέσεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα που έδειχναν αναμφίβολα ποιος κρατά την έλεγχο της οικονομίας όσο η χώρα παραμένει δέσμεα του ευρώ. Αλλά δεν ήταν μόνο ο έλεγχος της Οικονομίας στα χέρια της ΕΚΤ αλλά και της πολιτικής.

Ήταν κάτι για το οποίο είχα προειδοποιήσει όταν ο Βαρουφάκης εξέδωσε την πρωτη ανακοίνωση του αμέσως μετά τις εκλογές, με την οποία δεσμευόταν ότι θα η Ελλάδα παρέμενε στην ευρωζώνη πάσει θυσία και θα απέφευγε την χρεοκοπία [1], [2], [3].

Η κυβέρνηση γνώριζε εξ αρχής ότι στα πλαίσια μιας εξασφαλισμένης παραμονής στην ευρωζώνη και αποκλεισμού της πιθανότητας ενός καλά οργανωμένου Grexit, οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ήταν άνευ ουσίας! Εκεί κρίθηκαν όλα. Όμως, για 5 μήνες ο Τσίπρας ταλαιπωρεί τον ελληνικό λαό παριστάνοντας ότι διαπραγματεύεται και εκπληρώνει την προεκλογική του δέσμευση για μια επαναδιαπραγμάτευση, της οποίας οι όροι ουδέποτε διευκρινίστηκαν.

Για ποιον λόγο;

Για να σώσει την κυβέρνηση του που εκλέχθηκε με πρόγραμμα τερματισμού της πολιτικής λιτότητας που επέβαλαν τα μνημόνια των προκατόχων του. Η κυβέρνηση λοιπόν οδήγησε την κατάσταση σε οριακά επίπεδα ώστε το νέο μνημόνιο να αποτελεί μονόδρομο και "σανίδα σωτηρίας" για το κράτος και τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, καθότι σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση μοναδική οδός θα είναι αυτή της ολέθριας "άτακτης χρεοκοπίας"!

Όμως, μέσω αυτής της στρατηγικής ο Τσίπρας πέτυχε και κάτι ακόμη. Στην εποχή του 3ου μνημονίου δεν θα ισχύουν μόνο οι όροι που θα υπογραφούν στις επόμενες ημέρες, αλλά η Ελλάδα θα βρίσκεται σε ένα μόνιμο καθεστώς τραπεζικού ελέγχου με την δαμόκλειο σπαθη ενός κουρέματος των τραπεζικών καταθέσεων να παραμονεύει. Αυτό διότι και η ΕΚΤ δεν θα αποδεσμεύσει τελείως τον μηχανισμό ρευστότητας, αλλά και διότι στην περίπτωση μιας άρσης των περιορισμών, και ο τελευταίος καταθέτης θα τρέξει να αδειάσει τους προσωπικούς λογαριασμούς του.

Αυτό το ζοφερό μέλλον αφήνει μετέωρη την ανάπτυξη της οικονομίας που είχαν υποσχεθεί ο Βαρουφάκης και ο Τσίπρας ως εναλλακτική οικονομική πολιτική στις προτάσεις της Τρόικας.

Έτσι το ΌΧΙ κέρδισε στο Δημοψήφισμα, αλλά το ΝΑΙ κέρδισε στην πολιτική. Διότι 2 μόλις ημέρες αργότερα, το μαζικό ΌΧΙ στην πρόταση Γιούνκερ μεταλλάχθηκε σε ένα μαζικό ΝΑΙ παραμονής στην ευρωζώνη πάσει θυσία και ο "ηγέτης του 61%" θα έχει "σώσει" την Ελλάδα.

Και μέσα στον πανικό, υπερψηφίστηκε και ο νέος κώδικας Ιθαγένειας... την στιγμή που χιλιάδες επίδοξοι μελλοντικοί "Έλληνες" τα έσπαγαν στην Λέσβο!  Το δόγμα του ΣΟΚ σε όλο του το μεγαλείο.

ΕΨ